مصطفی را وعده کرد الطاف حق
گر بمیـــری تــو نمیــرد این سبق

من کتـاب و معجـزت را حافظم
بیش و کم کن راز قرآن را فضم

هست قرآن مر ترا همچو عصا
کفـــرها را درکشد چـــو اژدها

تــو اگـر در زیـــر خاکـی خفتـــه ای
چون عصایش دان هر آنچه گفته ای

مولوی

27 رجب سالروز بعثت حضرت محمد(ص) از روزهای خوب و متبرکی است که اعمالی برای شب و روز آن ذکر شده تا امکان بهره‌ مندی هر چه بهتر و بیشتر از این فرصت معنوی فراهم شود.

شب مبعث از شب های متبرکه است و برای آن اعمالی ذکر شده:

در مصباح از حضرت ابوجعفر امام جواد(ع) روایت شده که فرمود در رجب شبى است که از آنچه که بر آن آفتاب می ‌تابد بهتر است و آن شب بیست و هفتم رجب است که در صبح آن پیغمبر خدا(ص) به رسالت مبعوث شد و براى آن شب اعمالی است که اگر شیعه‌ ای از ما آن اعمال را در آن شب انجام دهد اجر عمل شصت سال می ‌برد.

 

نمازها دو رکعتی هستند.

پس ازهر دو رکعت بعداز سلام؛هفت مرتبه سوره حمد،هفت مرتبه مُعَوَّذَتَیْن،و سوره‌های توحید و قُلْ یا اَیُّها الْکافِرُونَ هر کدام هفت مرتبه،و سوره قدر و آیة الکرسى هر کدام را هفت مرتبه بخوان.

بعد از اتمام نماز این دعا خوانده شود:

اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى لَمْ یَتَّخِذْ وَلَداً وَلَمْ یَکُنْ لَهُ شَریکٌ فى الْمُلْکِ وَ لَمْیَکُنْ لَهُ وَلِىُّ مِنَ الذُّلِّ وَ کَبِّرْهُ تَکْبیراً اَللّهُمَّ اِنّى اَسئَلُکَ بِمَعاقِدِ عِزِّکَ عَلَى اَرْکانِ عَرْشِکَ و َمُنْتَهَى الرَّحْمَةِ مِنْ کِتابِکَ وَ بِاسْمِکَ الاْعْظَمِ الاْعْظَمِ الاْعْظَمِ وَ ذِکْرِکَ الاْعْلىَ الاْعْلىَ الاْعْلى وَ بِکَلِماتِکَ التّامّاتِ اَن تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اَنْ تَفْعَلَ بى ما اَنْتَ اَهْلُهُ...

ستایش خاص خدایى است که نگیرد فرزندى و نیست براى او در فرمانروایى شریکى و نیست برایش یاورى از خوارى و به بزرگى کامل بزرگش شمار،خدایا از تو خواهم به حق چیزهایى که موجبات عزتت بر پایه هاى عرشت مى باشد و به حق سرحد نهایى رحمتت از کتابت و به نام بزرگتر بزرگتر بزرگترت و به حق ذکرت که والاتر و برتر و اعلى است و به کلمات تام و تمامت...

پس بخوان هر دعایى و حاجتی که داری و درود فرست بر محمد و آلش.

انجام غسل در این شب مستحب است.

زیارت حضرت امیرالمۆمنین(ع) که افضل اعمال این شب است.

اعمال روز عید مبعث

این عید از جمله اعیاد عظیمه است و روزى است که حضرت رسول(ص) در آن روز به رسالت برگزیده شد.

برای این روز چند عمل ذکر شده است:

1. غسل.

2. روزه،این روز یکى ازچهار روزى است که درتمام سال امتیاز داردبراى روزه گرفتن و برابر است با روزه هفتاد سال.

3. بسیار صلوات فرستادن.

4. زیارت حضرت رسول و امیرالمۆمنین(ع).

معرفی: بهلول كيست؟

هارون الرشید- خلیفه عباسی،به علت حرص و طمع در مملکت داری خویش، سعی داشت مخالفان خود را به هر وسیله و بهانه ای از سر راه خود بردارد برای همین یا آنها را می کشت و یا به زندان می فرستاد. زندانی که رهایی از آن امکان نداشت.
امام موسی کاظم(علیه السلام) دوره ی امامت خود را در زمان این ظالم می گذراندند ایشان مورد احترام و محبوب دل مومنان بودند و به طبع مخالف ظلم.
هارون الرشید،امام را یک خطر خیلی جدی برای خود می دانست.او سعی و کوشش داشت تا علمای برجسته ی اسلامی را ترغیب کند که فتوا دهند امام موسی کاظم از دین خارج شده است.بدین ترتیب زمینه ی اقدام علیه آن بزرگوار آماده گردد.
یکی از علمای آن روزگار بهلول بود و هارون الرشید از او خواست که فرمان قتل امام موسی کاظم(علیه السلام) را امضا کند.
بهلول ماجرا را به اطلاع امام رساند و چاره طلبید.
امام موسی کاظم(علیه السلام) که در زندان هارون الرشید به سر می بردند فرمودند:
خود را به دیوانگان شبیه ساز تا از این خطر رهایی یابی.
بهلول، خود را به دیوانگی زده و به شمشیر طنز و طعنه و مسخرگی، بر حکومت ظالم، حمله آورد.
نام اصلی این مرد بزرگ ((وهب بن عمرو))می باشد.و چون گشاده رو و خندان و زیبا چهره بود، بهلول نام می گیرد که به معنی همه ی این صفات است.
بهلول از دو ویژگی خاص برخوردار بود:
یکی دارا بودن موفقیت علمی و اجتماعی و دینی در میان مردم و خویشاوندی نزدیک با هارون الرشید.
به سبب همین دو ویژگی،او می توانست آزادانه و بی هراس به سر وقت هارون الرشید و کارگزاران او رفته و هرچه را که می خواهد،به زبان طنز بر آنان وارد سازد.او از همین روش استفاده میکرد تا هارون الرشید را متوجه اشتباهاتش کند.
آرامگاه بهلول در بغداد قرار دارد روی سنگ قبر وی،تاریخ ۵۰۱ قمری دیده می شود.
واژه ی بهلول در عربی به معنای «شاد و شنگول» است.

زیباترین خوی زن، نجابت اوست. ارد بزرگ

در دنیا تنها دو چیز زیباست، زن و گل. مالرب 

مردان قانون وضع می کنند و زنان اخلاق به وجود می آورند

کونته ورسیه

خشم زن مانند الماس است می درخشد اما نمی سوزاند 

رابیندرانات تاگور  

منشأ هر کار بزرگی زن است،زن کتابی است که جز به مهر و محبت خوانده نمی شود

لامارتین  

اگر شناخت زن و مرد نسبت به ویژگی های درونی و بیرونی

یکدیگر بیشتر گردد کمتر دچار گسست می شوند. ارد بزرگ

زن وقتیکه دوست بدارد،غیر از محبوب خود چیزی را نمی بیند و هرچه عاطفه،

مهربانی و نوازش و فـداکاری دارد تنـها برای او به کار می برد.  آلفونس دوده

پیش بینی امام خمینی(ره) از حوادث امروز مصر:

واجب است بر زن و مرد مصری که قیام کنند

ملت مصر اعتنا نکند به این حکومت جائری که اعلام می کند که ما هر کس اسم از اسلام ببردسرکوب می کنیم.بدانند که اسلام در مصر در خطر است و واجب است بر زن و مردمصری که قیام کنند و این حکومت فاسد را،که از اول اعلام جنگ با اسلام داده است،سرکوب کنند.

آثار بیانات گوهرگونه امام خمینی(ره) که مدتها پس از ایرادشان به وقوع می پیوندد،بیش از پیش انسان را با عمق نظریات بنیانگذار فرزانه انقلاب اسلامی آشنا میکند.حوادث چند هفته گذشته در برخی کشورهای عربی و اسلامی و خصوصا وقایع  مصر،از جمله مسایلی است که امام خمینی سالها پیش به آن پرداخته اند و مردم مصر را به قیام علیه "مبارک" دیکتاتور فراخوانده اند.

فتوای امام خمینی در رابطه بابی اعتنایی مردم مصر به حکومت نظامی:

ملت مصر از حکومت نظامى نترسد و به او اعتنا نکند و همان‏طور که ایران حکومت نظامى را شکست و به خیابانها ریخت، آنها هم بشکنند و به خیابانها بریزند و این تفاله‏هاى امریکا را بیرون بریزند. ملت مصر ننشینند تا این قدرت از بین رفته دوباره دست و پاى خودش را جمع کند و نفوذ خودش را بر ملت تحمیل کند. امروز روزى است که ملت مصر باید قیام کند

ملت مصر امروز قدرت دستش است.ارتش معلوم نیست که با دولت باشد،مگر آنهایى که جیره خوار امریکا هستند.ارتش مصر توجه کند به اینکه اگر بخواهد پشتیبانى کند از این حکومتى که اعلام کرده است که من تابع امریکا هستم و اسرائیل و من هرکس دم از اسلام بزند او را خفه مى‏کنم، این ننگ را به خودش،ارتش مصر راه ندهد و مهلت ندهد تا بعد از این،باز اسرائیل بیاید و به شما حکومت کند،و اسرائیل و امریکا مقدرات شما را در دست بگیرند

مصر در آخر الزمان:

روايـات پـيـشامدهايى كه پيرامون مصر وارد شده متعدد است...نخست روايات بشارت دهنده پيامبـر(ص)به مسلمانان جهت فتح مصر بدست آنان،تا برسد به روايات مربوط به استيلاى مـغـربـى هـا بـر مـصـر در حـوادث انقلاب فاطميان و بالاخره حوادث زمان ظهورحضرت مهدى(ع)، بيان مى شود.

امـا پـيشامدهاى زمان ظهور با حوادث تاءسيس دولت فاطمى در منابع بيان پيشامدها در هم آمـيـخته است.زيرا در روايات مربوط به حضرت مهدى(ع)،ورود سپاه مغربى به مصر نـيـز ديـده مـى شـود...و راه تـشخيص آن،وجود روايتى است كه دلالت بر پيوستن آن به زمان ظهور و يا پيوستن به حادثه معينى به حادثه هاى زمان ظهور حضرت،مانند خروج سفيانى و غير آن داشته باشد.

بـا مـلاحـظـه دقـيـق،فـقط سلسله رواياتى در دست ما مى ماند كه پيشامدهايى را در مصر عـنـوان كـرده اسـت بـدون ترديد آن حوادث از جمله پيشامدهاى زمان ظهور حضرت مهدى(ع) بوده و يا به احتمال قوى از آنهاست.

از آن جمله،روايات مربوط به كشته شدن فرمانرواى مصر بدست مردم آن كشور است كه ايـن روايـت بـطـوريـكـه در كـتـاب بـشـارة الاسـلام ص 175 بـه نقل از ارشاد مفيد ديده مى شود، بعنوان يكى از نشانه هاى ظهور مهدى(ع) آمده است.

مجنون حریف غصه لیلانمی شود

زخم فراق بی تـو مداوا نمی شود

فالی زدم به حضـرت حافظ باز گفت

بخت همیشه بستـه ما وا نمی شود

آب از سرم گذشت دراین موج بیکسی

ســـاحل حــریف طعنــه دریـا نمی شود

دلخــوش به هیئتــم که شنیـدم حضور تـو

جــــز در هـــــــوای روضــه ســقا نمی شود

جـــان دو دست حضـــــرت عباس جـان مشک

آقـــــــا بیـــــــا که بخـت دلـــــــــم پــا نمی شود

جان را مپرس با غم هجران چه می‌کند

با تیغ تیـــــز پیکـر عـــریان چه می‌کند

مستـــانـه غمت مِی جنت نمی‌خورد

 سرگشته تو با سر و سامان چه می‌کند 

بودیـــم خـاک و با نگهت کیمیـا شدیــم

بنگر به ذره، مهر درخشان چه می‌کند 

از ابر لطف توست که سرسبز مانده‌ایم

در این کویــــر تَف‌زده، باران چـه می‌کند 

ما را که دید بر سر کویش به خنده گفت

بیـمار ره نبـرده به درمـان چه می‌کند 

ای صــد بهـــار از تــو شکوفا بیـا بیـا

باد خزان ببین به گلستان چه می‌کند

پرسیده‌ای که دوست ز دشمن چه می‌کشد

هیچ آگهی فراق تـو با جان چه می‌کند 

ای منتظر بیــا و نظر کن که داغ هجـر

 با لاله‌های سوختـه دامان چه می‌کند 

در حسرت تو دربدری شد نصیب خضر

 ورنه به سیــر کوه و بیـابان چه می‌کند 

دست نیاز به‌سوی تـو دارد وگرنه نوح

با زورق شکسته به طوفان چه می‌کند

توفیق نصیبم شده از یار بخوانم 

مدّاحی دلدار کنم از دل و جانم

خواهم ز خدا ای هدف خلقت هستی 

تا روز جزا زیر لوای تو بمانم

 المنةُ لله که من وقف تو هستم 

یعنی که گدای تواَم و شاه جهانم!

 وقتی که زبان مدح و ثنای تو بگوید 

شهد عسلت می چکد از هر دو لبانم

جام دلم از عشق تو گردیده لبالب 

این حالت روحانی من گشته نشانم

جز مِهر تو را در دل خود راه ندادم 

مِهر تو شود روز جزا خطّ امانم

سرشار شدم از کرَم واسعه ی تو 

از فیض تو نشأت ببَرد طرز بیانم

 بر طینت من مُهر غلامی تو پیداست 

تزریق شده مِهر تو در روح و روانم

سوگند به زهرا که تویی دار و ندارم 

گر،اَمر کنی در قدمت جان بسپارم

جبریل فرود آمده از سوی خدایت 

حکمی ز خدای احد آورده برایت

آورده برای تو که سلطان جهانی 

تاجی که مزیّن شده با نور ولایت

 «اقرأ» به تو تلقین بکند یار قدیمی 

آوای علی می رسد از غار حرایت

 فرمود بخوان نام خداوند جلی را 

آن کَس که به هر لحظه کند از تو حمایت

شد واسطه ی فیض خدا حضرت حیدر 

یعنی که به دست علی است امر هدایت

 تو با علی هستی و علی با تو دمادم 

هر جا که تو رفتی،شده او پای به پایت

 تو منبع نوری و علی لمعه ی نورت

یعنی که تویی کعبه و او قبله نمایت

 آویخته بر گردن من رشته ی لطفت

مملو ز کرامات تواَم،زیر لوایت

من جز تو و حیدر به خدا یار ندارم

جز لطف شما هیچ مددکار ندارم

ای دوستی ات تاج سر عالم و آدم 

المنةُ لله که تویی سید خاتم

با خُلق عظیمت همه را شیفته کردی 

اسلام ز اخلاق تو شد قبله ی عالم

 مشی تو به اسلام علی عادتمان داد 

این است صراطی که به قرآن شده اقوَم

 تاریخ علی دوستی از ناحیه ی توست 

تویم ولایت به تو دادند مُسلّم

 واقف به تولای علی چون تو کسی نیست

ای یار قدیمی علی،قائد اعظم!

 با دست که شد تاج رسالت بر سر تو؟ 

این دست خدا بود که گشتی تو معمّم!

 معراج،خدا از چه کسی با تو سخن گفت؟ 

با صوتِ که اسرار خدا بود مفهّم؟

هنگام خداحافظیِ آخر معراج

آیا تو نگفتی به خدا یا علی آن دم؟

بالله که این حمد خداوند ودود است

حیدر به خداوند قسَم،اصل وجود است

 قلبم شده امشب حرم حیدر کرّار 

جانم به فدای قدم حیدر کرّار

 بر طالع من شیعه ی حیدر بنوشتند 

نقش است به قلبم عَلَم حیدر کرّار

زنگار،زدوده ز دلم نور ولایت 

گردیده دلم جام جم حیدر کرّار

 اُفتد به تن دشمن تو لرزه ی سنگین

وقتی شنوَد ذکر و دم حیدر کرّار

در معرکه بر روی زمین ریخته سرها

با چرخش تیغ دو دم حیدر کرّار

 روئیده به جان و دل من گلشن مِهرت

از بارش ابر کرَم حیدر کرّار

با نیمه نگاه تو شدم یار ولایت

صد شکر شدم از خدَم حیدر کرّار

از روز ازل تا به ابد دل به تو بستم 

از پیر غلامان شما بوده و هستم

محمد فردوسی