(ماتریس متقارن ادبی)

از چهره افروخته گل را مشکن!

مشکن به چمن ای مه من قدر سخن!

دست آن شيـخ ببــوسيـــــد كـه تكفيـــرم كرد

محتسب را بنـــــوازيــــــــد كـــــه زنجيــرم كرد

معتكف گشتـــم از اين پس، بـه در پيــــر مغان

كه به يک جرعه مى از هر دو جهان سيرم كرد

آب كوثــر نخــــــــــــورم، منّت رضــوان نبــــــرم

پرتــــــو روى تـــــو اى دوست، جهانگيـــرم كرد

دل درويـش به دسـت آر كــه از ســـــــرّ اَلَست

پـــــــــــــرده بـرداشتـــه، آگاه ز تقديــــــرم كرد

پيــــــــر ميخـانه بنــازم كه به سر پنجه خويش

فـانيـــم كــرده، عـــدم كـرده و تسخيــــرم كرد

خــــــــادم درگه پيــــــرم كــه ز دلجــــويى خود

غـــافل از خــويش نمــود و زبــــر و زيـــــرم كرد

حضرت امام خمینی (ره)

ما مست علوفه ایــم،مـردن بهتر

بی برگ و شکوفه ایم،مردن بهتر

از غیبت طولانـی تان شد معلـوم

ما مــردم کوفـه ایــم،مــردن بهتر

تـو امام عصری و عصر جمعه های من این همه دلگیر!

گنهـم چیست که در مــرداب خویش افتـــاده ام گیـر...

به یاد او همه غـم ها ز سینه دور شود

دلـم به رغم سیاهیش غرق نــور شود

همیشه منتظرش بودم ای خدا مپسند

که بعد مردن ما جمعه ی ظهور شود...

گــر پـــرده ز رخ بـاز نمــاید مهدی(عج)

از خلــق جهـــان دل بربایـد مهدی(عج)

ای شیعـه چنـــان منتـظـر مولــی باش

گویی که همین جمعه بیاید مهدی(عج)

الگو گرفته از کار کوچه باغ استاد کمال الدین بهزاد هست 

اثر :خانم یاس