روزى امام حسین(ع) غلامى را دیـد که با سگى نان میخورد،یک لقمه پیش سگ مى انـدازد و لقمه اى هم خودش میخورد،حضرت فرمود:اى غلام! عجب هم غذایى پیدا کرده اى؟! غلام عرض کرد:اى پسر پیـامبــر! من محزون و مغموم و ناراحتم و شادى و خوشحالى خودم را از خوشحال کردن این سگ میخواهم؛ زیرا که صاحب و مولاى من یهودى است و من از همراهى و مصاحبت با او در عذابم.

امام(ع)فرمود:کارى که انجام دادى اثرخودش را بخشیده و دویست درهم که قیمت غلام بود نـزد یهودى برد و فرمود:غلام را به من بفروش،یهودى عرض کرد من این غلام را فداى قدم مبارک شما کردم و این بستان را هم به غلام بخشیدم و درهم ها را به حضرت بازگرداند.حضرت هم غلام را آزاد کرد و دویست درهم قیمت او را به او بخشید.
زن یهودى خبردار شده،اسلام آورد و مهریه خود را به شوهرش بخشید،یهودى هم مسلمان شد و منزل خود را به زنش ‍ بخشید.

بحار ج 10، ص 145 به نقل از دارالسلام،ج 3ص350

داستان غم انگیز تبدیل قلعه‌ها و خانه‌های تاریخی به محل امن معتادان و محل نگه داری انواع حیوانات،قصه تکراری است که رسانه‌ها همواره آن را زمزمه کرده‌اند و گرچه این زمزمه‌ها گاهی گوشخراش بوده،اما میراث فرهنگی را خواب عمیقی در بر گرفته است.

پـدری با پسـری گفت به قهـر

که تـو آدم نشــوی جـان پــدر  

حیف از آن عمر که ای بی سروپا   

در پی تـربیتـت کــردم ســـر

دل فـرزند از ایـن حــرف شکست 

بی خبــر از پـدرش کـرد سفر

رنج بسیار کشید و پس از آن 

زندگی گشت به کامش چو شکر

عاقبت شوکت والایی یافت   

حــاکم شهر شد و صاحب زر

چند روزی بگذشت و پس از آن  

امـــر فرمود به احضـــار پــــدر

پـدرش آمد از راه دراز      

نـزد حاکم شد و بشناخـت پســر

پسر از غایـت خـودخـواهی و کبر

نظـر افگند به سـراپـای پـــــــــدر

گفت گفتی که تـو آدم نشوی   

تو کنون حشمت و جاهم بنگر

پیــر خندیـد و سرش داد تکان      

گفت این نکته بـرون شد از در

«من نگفتم که تو حاکم نشوی      

گفتــم آدم نشـــوی! جان پدر!» 

فضیل بن عیاض دزد معروفى بـود که مردم از دست او خواب راحت نداشتند،شبى از دیـوار خانه اى بالا میرود،به قصد ورود به منـزل روى دیـوار مى نشیند.خانه از آن مرد عابد و زاهدى بـود،که شب زنده دارى میکرد،نماز شب میخواند،دعـا مى نمود اما در آن لحظه به تلاوت قـرآن مشغول بـود،صداى حزین قرائت قـرآنش به گوش مى رسید،ناگهان این آیه را تلاوت کرد:

ألم یأن للذین آمنوا أن تخشع قلوبهم لذکر الله

آیا وقت آن نرسیده است که مدعیان ایمان،قلبــشان براى یاد خــــدا نـرم و آرام شود؟

تا کى قساوت قلب؟

تا کى تجـرى و عصیان؟

تا کى پشت به خدا کردن؟!

آیا وقت روى گرداندن از گناه و رو کردن به سوى خدا نرسیده است؟
فضیل بن عیاض همین که این آیه را از روى دیوار شنید،گویى به خود او وحى شد و مخاطب شخص او است.از این رو همانجا گفت:

خدایا! چرا،چرا،وقتش رسیده است،و همین الآن موقع آن است.

ازدیوار پایین آمد و بعد ازآن،دزدى،شراب،قمار و هر چه را که احیانا به آن مبتلا بود،کنار گذاشت. از همه هجرت کرد،ازتمام آن آلودگی ها دورى گزید،تا حدى که برایش مقدور بـود اموال مردم را به صاحبانش پس داد،حقوق الهى را ادا کرد و کوتاهى هاى گذشته را جبران نمود.تا جایى که بعدها یکى ازبزرگان گردید،نه فقط مردباتقوایى شد که مربى و معلمى نمونه براى دیگران گردید.

گفتارهاى معنوى،ص۲۲۶ و روضات الجنات،لفظ فضیل

مردم قبل از حضرت ابراهیم(ع) پیــر نمی شدند

(یعنی موی سفید در سر و صورت پیدا نمی شد)

این بود که حضرت ابراهیم(ع)با دیدن موهای سفید در ریشش عرض کرد:

خداوندا اینها چیستند؟

خطالب آمد اینها وقار مردان هستند

حضرت ابراهیم(ع) عرض کرد:خداوندا وقار مـرا زیادتر کن

ایسنا:

محققان موسسه علمی«بوتان تان»برزیل طی گزارشی اعلام کردند پروتئین «کروماتین» که از زهر مار به دست می‌آید،میزان بقای موش‌های مبتلا به سرطان پوست را ۷۰ درصد افزایش میدهد.

علاوه بر این،پروتئین مذکور به طور قابل توجهی گسترش تومورها را به تاخیر انداخته و حتی به طور کامل از تشکیل آن‌ها جلوگیری می‌کند.

محققان،طی این پژوهش بی سابقه همچنین کشف کردند که فعالیت‌های سمی«کروماتین» در کشتن سلول‌ها تنها منحصر به سلول‌های ملانوم است و هیچ گونه آسیبی را به سایر سلول‌های جاندار نمی‌رساند.گذشته از این،کروماتین تنها به مدت ۲۴ساعت در تومور سرطانی باقی می‌ماند.

پژوهشگران اظهار کرده‌اند که پیش از هرگونه اندیشه در رابطه با تولید دارویی جدید،باید آزمایشات دیگری روی سایر حیوانات و در نهایت بر سلول‌های انسانی صورت گیرد.گرچه بنابر این گزارش، پیش از انجام هر گونه آزمایش بر روی انسان،اولویت با سنتJز و تولید کردن این پروتئین در محیط آزمایشگاه است،بدون این که زهر مار واقعی را مورد استفاده قرار دهیم.

گروه های تروریستی لحظاتی پیش اقدام به شلیک دو گلوله

آر پی جی به ســوی گنبد و حــــرم حضـرت زینب(س) کردند.

این گلوله‌ها به گنبـد حــــــرم حضـرت زینب اصـــابت کـــرده و

خســـــــــــاراتی را به این مکان مقــدس وارد کــــــرده است.