ای شـفایت آرزوی مرتضی

اشک تو آب وضوی مرتضی

صورت  شما   کتابی  است

 که  مـردم  می تـوانند از آن

چیـز های  عجیبی  بخوانند.

      ویلیام  شکسپیر   

دارم بـه یـاد،ایـن همه گل،در نـداشـته

گلـهـای ســرخ،چــادرِ مـادر ،نـداشـته

باور نمی کنیم که این خونِ مادر است

گویـا که هیـچ چــاره ی  دیگـر نداشته

دلِ تنگم هـوای مـادر کرد

یاد آن خاطرات غم بارَش

قال الصادق عليه السلام:

مَن ذَهَبَ يَرى أَنَّ لَهُ عَلَى الآخَرِ فَضلاً فَهُوَ مِنَ المُستَكبِرينَ،

(قالَ حَفصُ بنُ غياثٍ فَقُلتُ لَهُ إِنَّما يَرى أَنَّ لَهُ عَلَيهِ فَضلاً بِالعافيَةِ إذا رَآهُ مُرتَكِبا لِلمَعاصى،

فَقالَ: هَيهاتَ هَيهاتَ! فَلَعَلَّهُ أَن يَكونَ قَد غُفِرَ لَهُ ما أتى وَ أَنتَ مَوقوفٌ مُحاسَبٌ

أَما تَلَوتَ قِصَّةَ سَحَرَةِ موسى عليه السلام؛

امام على عليه السلام:

حرص و تكبّــر و حسـادت،انگيــزه هاى فــرو رفتن در گناهانند.

نهج البلاغه(صبحی صالح)،ص541،حكمت371

من فقـط زخـم از آن کوچه خـريـدم امّـا
غـرق کابوس شده روز و شب فـرزندم
از شب حادثه روی حسن ام زرد شده
از غـم دلهـره ی او نفسـم سـرد شده
جلـوه ای کـرد که انگار تـو همراه منی
کاش می ديدی علی،پسرم مرد شده

^{بـه نگـاهِ نگــرانت نگــرانــم،چـه کنـم}

^{اهل یثرب ز من و گریه ی من بیزارند}

زندگی ارزش ندارد بی ولای فاطمه

 قلبم آرامش ندارد بی ولای فاطمه

 در سماوات و زمین گر نور می بینی از اوست

 مهر و مه تابش ندارد بی ولای فاطمه

ابر و باد و مهر و مه خدمتگزار این درند

آسمان بارش نـدارد بی ولای فاطمه

مهر او در دل،به جنت چشم بسته می روم

 دیده ام بینش نـدارد بی ولای فاطمه

حجت ما مهدی است و حجت او مادرش

این فلک گردش ندارد بی ولای فاطمه

جنت و فردوس و رضوان،کل باغات بهشت

ارزش گردش نـدارد بی ولای فاطمه

ای خدا جان را بگیر،این عشق را از ما مَگیر

شیعه آسایش نـدارد بـی ولای فاطمه

ولی الله کلامی زنجانی

تـو شعر ناب کتاب زمانه ای مادر * تو بهترین سخن جاودانه ای مادر