خبر سقوط اسلام‌آباد غرب در تهران مردان شورای عالی دفاع را سردرگم کرده بود.آنان هنوز گمان میکردند با ارتش عراق طرفند و لذا آغاز این حمله با دانسته‌های آنان از توانایی ارتش عراق نمیخواند.همان شب تیمسار شهید صیاد شیرازی،مرد روزهای سرنوشت ساز عازم منطقه شد.

متن زیر قسمتی از خاطرات این امیر سرافراز سپاه اسلام در مورد عملیات مرصاد است:

«شبانه خودم را با یک فروند هواپیمای فالکون به کرمانشاه رساندم و صحنه پیشروی دشمن را از نزدیک مشاهده کردم و متوجه اوضاع شدم.

چنان جو پریشانی و اضطراب در مردم ایجاد شده بود که سراسیمه از خانه بیرون آمده بودند.از طرفی جاده کرمانشاه به بیستون از خوردوهایی که درانتظار جابه جایی بودند،مملو بود و ترافیک سنگینی ایجاد شده بود.

بر این اساس با یک فروند هلی کوپتر از فرودگاه به سمت یکی از قرارگاههای تاکتیکی سپاه پاسداران مستقر در طاق بستان حرکت کردیم.

نیمه شب چهارم تیر ماه بود و تا ساعت یک ونیم نتوانستیم ماهیت دشمن را به دست آوریم که چه کسی است که همین طور در حال پیشروی است.ساعت 5 به پایگاه رفتم.همه را آماده و مهیا برای توجیه دیدم.پس از توجیه خلبانان تاکید کردم وضعیت خیلی اضطراری است.چاره‌ای نداریم هلی کوپترهای کبری باید آماده باشند.یک تیم آتش آماده شد ابتدا خودم با یک هلی کوپتر 214 برای شناسایی دقیق و هماهنگی به سمت مواضع حرکت کردم و به این ترتیب اولین عملیات را علیه نیروهای مهاجم و منافق آغاز کردیم.

صبح روز پنج مرداد عملیات با رمز یا علی(ع) آغاز شد.در تنگه چهار زبر چنان جهنمی برای یاران صدام برپا شد که زمانی برای پشیمانی نمانده بود.

جاده به زودی انباشته از ادوات سوخته شد.

همزمان با عملیات هوانیـروز علاوه بر گروه‌های مردمی،تعدادی از لشکرهای سپاه نیز که از جنوب به غرب آمده بودند،وارد عملیات شدند.راه از هر سو به روی بازماندگان کاروان بسته شده بود و آنان به سختی می توانستند به عقب برگردند.بعضی از آنها به روستاها پناه بردند و بعضی هایشان با خوردن قرص سیانور به زندگی خود خاتمه داده بودند.

عملیات که تمام شد در جاده کرمانشاه - اسلام آباد غرب هزاران کشته از آنان به جا مانده بود. اجساد پسران و دخترانی که با ملت خود بسیار ناجوانمردانه رفتارکرده بودند.کسانی که روز تنهایی میهن به یاری اردوی خصم شتافته بودند.

حالا من از این عملیات نتیجه می گیرم که چقدر خداوند متعال ما را و رزمندگان اسلام و انقلاب را دوست دارد که در هرزمان طوری مقدر می کند که بسیاری از مشکلات ما باید با حالت سرافرازانه حل شود.

خداوند می فرماید:بجنگید تا آن کفار که من می خواهم به دست شما عذابشان بدهم و به ما قول و وعده می دهد تا آنها را خوار کند و به شما پیروزی وعده میدهد و قلبهای شما را شفا بخشد.کدام قلب ها؟ قلبهایی که قبل از این عملیات گرفته و غم زده بود.

رزمندگان اسلام قلب و دلشان با امامشان برای همیشه گره خورده بود. امام اشاره‌ای دارند که پذیرش قطعنامه مثل نوشیدن زهر بود برای رزمندگان اسلام که سالها فداکاری کرده بودند.در حالی که هشت سال تلاش شده بود بعد از آن ما دلمان می خواست به صورتی دیگر نبرد تمام می شد.دلمان گرفته بود.اما خداوند با این پیروزی بزرگ و با این کشتار دسته جمعی بدترین و خبیث ترین دشمنانمان به دست ما،موجب رضایت خاطر رزمندگان اسلام شدو پایان نبرد هشت ساله دفاع مقدس با این عملیات درخشان مرصاد انجام گرفت.»

یاد و خاطره شهدای سرافراز هشت سال دفاع مقدس زنده و راهشان پررهرو باد.

27 تیر 1386 ساعت 14:43

تنها بعد از گذشت چند روز از پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت سازمان ملل متحد از سوی ایران در27 تیرماه 1367،رهبر منافقین فرمانی را مبنی بر آماده باش کلیه نیروها و قطع تمام مسافرت ها و ترورها صادر کرد و این پیام از جانب وی برای تمامی نیروها قرائت شد:

«طلسم جنگ در حال شکستن است...رژیم شل شده...باید ضربه کاری را بزنیم»

در بررسی عواملی که زمینه لازم برای حمله منافقان به ایران از نقطه نظر تئوریسین‌های نظامی سازمان منافقین میتوان به عواملی اشاره داشت که مهمترین آنها عبارتند از:

الف) مبهم بودن آینده سازمان:

سازمان منافقین به لحاظ این که در جریان جنگ تحمیلی از عوامل اطلاعاتی خویش در کمک‌ رسانی به ارتش عراق استفاده میکرد،در استراتژی نظامی صدام حسین از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بود،اما در صورت انعقاد قرارداد صلح دائم،این سازمان دیگر چنین کارکردی نداشت و لذا از نظر موجودیت با خطر جدی مواجه میشد.در چنین وضعیتی سازمان برای بقای خود در دسترس‌ترین گزینه را استفاده از فرصت بدست آمده در جهت سرنگونی نظام ایران میدانست.

در آغاز با عملیات مرصاد......

شرح عملیات

پذیرش قطعنامه598،از سوی ایران،عراق را در بن بست سیاسی و نظامی قرار داد،و بر گروه ها و عناصر «اپوزیسیون» نیز شوک شدیدی وارد ساخت.در این میان،منافقین تنها گروهی که همه حیثیت و هستی خود را در گرو جنگ نهاده بودند،برای خروج از بن بست، توطئه ای که ماموریت اجرای آن را به عهده داشتند را به مرحله اجرا در آوردند.

آنان در تحلیل های دورن گروهی خویش،امکان قبول آتش بس از سوی ایران را ناممکن دانسته و باور داشتند که جمهوری اسلامی زمانی قطعنامهرا می پذیرد که از جنبه های سیاسی، نظامی و اقتصادی به بن بست کامل رسیده باشد و تحت چنین شرایطی سقوط حتمی،و قدرت به سازمان منتقل خواهد شد.بنابراین فرصت پیش آمده را زمان مناسبی دانسته و علی رغم آن که طرح حمله به ایران برای سالگرد جنگ تدارک دیده شده بود، زمان آن دو ماه به جلو انداخته شد.

عراق به حمایت و پشتیبانی تسلیحاتی و هوایی از منافقین،نیروهای خود را از انجام دخالت مستقیم در ورود به عمق خاک ایران برحذر داشت و ابتدا برای کاستن از حجم نیروهای خودی در غرب،اقدام به تک وسیعی در خرمشهر نمود وسپس با هجوم و آتش سنگین در منطقه سرپل و صالح آباد،این مناطق را تصرف کرده و راه ورود منافقین به داخل را هموار ساخت،عراق هم چنین، پس از ورود منافقین به داخل،جهت پشتیبانی در چندین نوبت،اقدام به بمباران هوایی خطوط و نیروهای ایرانی کرد و هلیکوپترهای نیروبر عراق نیز، مرتبا به پشتیبانی منافقین مشغول بودند.

هدف منافقین ازحمله درعمق خاک ایران،باچندین تانک برزیلی دجله(دارای چرخهای لاستیکی  و سرعتی معادل 120 کیلومتر درساعت)،تسخیر چندین شهر ودرآخر رسیدن به تهران و بدست گرفتن قدرت بود،بر طبق زمانبندی،نیروها بایستی ساعت 6 بعد از ظهر روز دوشنبه 3 مرداد به کرند و ساعت 8 شب به اسلام آباد و 10 شب به کرمان شاه رسیده و در این شهر،دولت خویش را اعلام نمایند.اگرچه در ساعت های  مقرر به کرند و اسلام آباد رسیدند،اما در مسیر اسلام آباد - کرمان شاه و گردنه حسن آباد، از پیشروی آن ها جلوگیری شد. 

در این عملیات (فروغ جاویدان) منافقین با 25 تیپ (هر تیپ 200 نفر) شرکت داشتند و بدین ترتیب مجموعاً بین 4 تا 5 هزار نیروی عملیاتی وارد ایران شدند.مقارن ساعت 14:30 در تاریخ 3/5/67 منافقین و ارتش عراق عملیات مشترک خود را با هجوم زمینی از طریق سرپل ذهاب  و هلی برد از جنوب گردنه پاطاق (نزدیکی سرپل ذهاب) آغاز و به طرف شهر کرند غرب پیشروی کردند و حدود ساعت 18:30 اولین تانک های عراقی با آرم منافقین وارد شهر شدند و پس از تصرف شهر به طرف اسلام آباد غرب پیشروی کرده،به محض رسیدن به مدخل شهر،اقدام به قطع برق و ارتباط مخابراتی و هم چنین تیراندازی و آشفته نمودن اوضاع کردند.

تعدادی از نیروهای سپاه و مردم با آنان درگیر شدند که به علت عدم انسجام نیروها و آمیختگی منافقین با مردم،اوضاع از کنترل نیروهای نظامی خارج،و شهر به تصرف آن ها در آمد.سپس با استفاده از تعداد زیادی تانک دجله و خودرو نیروهای پیاده به طرف کرمان شاه عزیمت کردند که در منطقه حسن آباد (20 کیلومتری اسلام آباد) به دلیل سازماندهی جدید رزمندگان ایرانی و جمع آوری نیرو، منافقین زمین گیر شدند.

نیروهای خودی در فاصله 200 متری آنان در ارتفاعات  چهارزبر ضمن تشکیل خط پدافندی با آنان درگیر شده،و بعد از ظهر 4 مرداد با محاصره شهر اسلام آباد،به منظور انسداد عقبه و راه فرار، سه راه اسلام آباد-کرند را قطع،و آن ها را محاصره کردند.نیروهای اسلام در روز 5 مرداد عملیات  مرصاد را به رمز یا علی بن ابی طالب(ع) آغاز نمودند و طی چندین ساعت،صدها تن از منافقین را به هلاکت رسانده، و مابقی را به فرار وا داشتند.

دراین عملیات،رزمندگان اسلام از قسمت سه راهی اهواز(پشت پمپ بنزین اسلام آباد)دشمن را دور زدند و تلفات زیادی به منافقین وارد کردند.دراین عملیات بیش از 2500 تن از منافقین به هلاکت رسیدند و بیش از چهارصد دستگاه خودرو، نفربر و تانک آنان منهدم شد. 

گزارش ها

در حالی که عراق با بازپس‌گیری اغلب مناطقی که طی سال‌های گذشته از دست داده بود. می‌رفت تا با اقدامات بعدی صحنه نبرد را بیش از پیش به نفع خود تغییر دهد.پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت سازمان ملل از سوی ایران در تاریخ 27/4/1367 موجب گردید ارتش عراق در اقدامی شتاب زده،منطقه خوزستان را بار دیگر مورد هجوم گسترده قرار داده و تا جاده اهواز ـ خرمشهر پیشروی کند و خرمشهر را نیز در معرض تهدید قرار دهد.این تهاجم عراق ـ که دو بار دیگر نیز تکرار شد ـ با مقاومت شدید سپاهیان اسلامی خنثی و ارتش عراق تا مرز، عقب رانده شد.

به این ترتیب،دشمن در حالی که از تصرف خوزستان ناامید شده بود،تهاجم دیگری را در تاریخ 3/5/1367 از طریق مرکز کرمانشاه و با به کارگیری نیروهای سازمان مجاهدین خلق (منافقین) آغاز نموده و در حالی که اغلب یگان‌های ایران در جبهه جنوب مستقر بودند،تا تنگه چهار زبر (بین اسلام‌آباد و کرمانشاه) پیشروی کرد.در پی حرکت دشمن،قوای خودی به سرعت وارد عمل شده و با انجام عملیات موسوم به «مرصاد» به مقابله با منافقین برخواستند.


هدف
انهدام عناصر ضد انقلاب (منافقین)


استعداد دشمن

منافقین،حدود 30 تیپ رزمی جهت تهاجم خود به خاک ایران تشکیل داده بودند.هر تیپ 170 نفر نیروی رزمی (20 زن و 150 مرد) در اختیار داشت که به همراه نیروهای پشتیبانی به 280 نفر می رسید و دارای دو گردان پیاده،یک گردان تانک،یک گردان ادوات و یک گردان ارکان و پشتیبانی رزم بود.تعداد کل نیروی رزمنده حدود 5200 نفر ونیروی در صحنه به حدود 7000 نفر می رسید. 


تجهیزات منافقین نیز عبارت بود از‌:

120 تانک سبک کاسکا و پل برزیلی،40 نفربر PMP،30 توپ 122 میلی‌متری،حدود 240خمپاره‌، 1000آرپی جی هفت،700 تیربار،20توپ106میلی‌متری،60مسلسل دوشکا وحدود1000 خودرو.


سازمان رزم خودی

قرارگاه مرکزی خاتم الانبیاء (ص)
قرارگاه نجف
لشگر 6 پاسداران به استعداد 7 گردان
لشگر 32 انصار الحسین(ع) به استعداد 7 گردان
لشگر 57 اباالفضل(ع) به استعداد 2 گردان
لشگر 155 ویژه شهدا به استعداد 3 گردان
لشگر 9 بدر به استعداد 6 گردان
تیپ مستقل 12 قائم(عج) به استعداد 3 گردان
تیپ مستقل 75 ظفر به استعداد 1 گردان
تیپ مستقل 66 ولی امر(عج) به استعداد 3 گردان
تیپ مستقل 36 انصار المهدی به استعداد 3 گردان
معاونت فرهنگی قرارگاه نجف به استعداد 1 گردان
کمیته انقلاب اسلامی به استعداد 2 گردان
قرارگاه مقدم نیروی زمینی سپاه
لشگر 27 محمد رسول الله(ص) به استعداد 4 گردان
لشگر 17 علی ابن ابیطالب(ع) به استعداد 1 گردان
لشگر 33 المهدی(عج) به استعداد 1 گردان
لشگر 71 روح الله  به استعداد 3 گردان
سپاه ناحیه لرستان به استعداد 2 گردان
قرارگاه سپاه هشتم
لشگر 5 نصر به استعداد 2 گردان
تیپ مستقل 29 نبی اکرم (ص) به استعداد 4 گردان
تیپ مستقل 59 مسلم بن عقیل به استعداد 1 گردان
قرارگاه رمضان به استعداد 1 گردان
نیروهای کرند و اسلام آباد به استعداد 1 گردان
عناصری از لشگر 21 امام رضا(ع) و ارتش

نتایج عملیات

- عقب راندن دشمن از خاک ایران اسلامی

- به هلاکت رساندن حدود 2000 نفر و به اسارت درآوردن 250 تن از نیروهای دشمن.

گزارش تصویری

طی درگیری سختی که درمنطقه «چهارزبر»اتفاق افتاد،بسیاری ازنفرات مجاهدین خلق کشته  شدند و بخش اعظم تجهیزاتشان منهدم و حتی با بسته شدن سه راه اسلام آباد ـ ملاوی‌،راه عقب‌نشینی آنان نیز مسدود شد.برخی منابع تعداد کشته‌های آنان را در این عملیات بین ۱۶۰۰ تا ۲۰۰۰ نفر ذکر کردند.

خبرگزاری فارس تصاویری از این عملیات را برای اولین بار منتشر کرده که با دوربین محمد حسین حیدری به ثبت رسیده است.

بررسی حوادث نیمه اول سال 1367 در رابطه با جنگ ایران وعراق به خوبی نشان میدهد كه از نظر نظامی،دشمن با حمایت‌های مستقیم و غیرمستقیم وهمه جانبه،توان قابل ملاحظه‌ای یافته و در مقابل محاصره اقتصادی ونظامی موجب كاهش نسبی توان نظامی ایران گردید.

در چنین شرایطی با دخالت آمریكا در جنگ و سرنگونی هواپیمای مسافربری ایرانی در اوایل تیرماه سال 67 تهاجم دشمن آغاز شد و در كمتر از سه ماه تمام مناطق تصرف شده توسط ایران را باز پس گرفت.

در جنوب مجددا تا دروازه اهواز پیشروی كرداما حضور رئیس‌جمهور وقت (مقام معظم رهبری) در اهواز و اعلان باقی ماندن در منطقه تا عقب راندن دشمن باعث شد تا نه تنها سیل نیروهای مردمی به سوی جبهه سرازیر شود،بلكه نیروهای نظامی نیز سریع خود را بازسازی نموده و با حمله به دشمن بیش از 300 دستگاه تانک و نفربر را منهدم نموده و یا غنیمت گرفته و صدها نفر از دشمن را به اسارات درآورده و آنها رامجبور به عقب‌نشینی تا خطوط مرزی نمودند.

درمنطقه غرب نیز دشمن قصد پیشروری داشت كه باتعبیر تاكتیک عقب‌نشینی و نیروهای آماده منافقین را به طرف ایران گسیل نمود و با پروازهای بالگردها و هواپیماهای نظامی پشتیبانی مستقیمی را از ستون نظامی منافقین انجام داد.  

ستون نظامی منافقین بعد از عبور از مرز به سمت شهر اسلام‌آباد حركت نمود.

دربین مسیـر مقاومتهای موردی توسط نیروهای پراكنده در منطقه صورت گرفت ازجمله مقاومت در پادگان ابوذر و حماسه شهادت فرماندهان و سربازان پادگان.

ستون منافقین با درک ناصحیح از شرایط سیاسی و اجتماعی داخلی ایران مغرور از پیشروی روی جاده بعد از گذشتن از اسلام آباد به طرف كرمانشاه حركت نمود تا به اصطلاح بعد از آزادی این شهر بتواند راه پیشروی خود را به سوی تهران هموار نماید.

در چنین شرایطی مسوولان نظامی و سیاسی كشور با تدبیری هوشمندانه توانستند عملیات غرور‌آفرین مرصاد را طراحی و با فرماندهی امیر سرافراز ارتش جمهوری اسلامی ایران،سپهبد شهید علی صیاد شیرازی و با شركت یگانهای ارتش و سپاه پاسداران اجرا نمایند.
 

اینجا توی ایران تا اسم کیوی رو می شنویم یاد اون میوه ای میفتیـم که شبیه سیب زمینی موکت شده است.اما شایدکمتر کسی از بین ما بدونه که پرنده ای به همین اسم توی نیوزیلند وجود داره که نماد نیوزیلند هم هست.

اگر بخوام کیوی رو فقط توی چند کلمه توصیف کنم باید بگم:
یه پرنده کوچولوی منقار دراز خجالتی که فقط یه بار عروسی می کنه و در تمومه عمرش به همسرش وفادار می مونه.

اما اگر توضیح بیشتری می خوای:
کیوی پرنده کوچولویی با اندازه تقریبی مرغ و خروسهای خودمونه که اتفاقا قدر به پرواز هم نیست.خیلی هم خجالتی هستند و در جاهایی که خطر شکار شدنشون وجود داشته باشه فقط شبها از جاشون بیرون میان ولی توی جاهای امن روزها هم در حال فعالیت دیده میشن.

یه موردی که در مورد کیوی ها خیلی خاصه اینه که قوه بویایی فوق العاده قوی دارن.سوراخ بینیشون در واقع روی نوک منقارشونه (تقریبا برعکس بقیه پرنده ها که انتهای منقار شونه) و همین بهشون کمک میکنه که غذاشون رو از طریق حس بویایی پیدا کنن.غذاشون هم معمولا حشره ها،کرمها و میوه هاست.گاهی هم ماهی های و دوزیستهای کوچیک رو هم ممکنه بخورن.

کیوی ها کلا پنج گونه مختلف دارن که بزرگترین گونه اشون حدودا تا ۴۵ سانتیمتر قد می کشه و وزنشون به حدود ۳/۳ کیلوگرم می رسه.کوچکترین گونه اشون هم قدش حداکثر به ۲۵ سانتیمتر می رسه و از ۳/۱ کیلوگرم هم سنگین تر نمی شه.

یه چیزی که در مورد این پرنده ها خیلی جالبه اینه که اصولا تک همسری هستن! باورت میشه که وقتی یه زوج کیوی همدیگر رو انتخاب می کنن این رابطه می تونه تا بیست سال تداوم داشته باشه؟! می دونم که باورش عجیبه اما مطلب زیر بریده ای از اطلاعاتیه که توی ویکیپدیا در مورد این پرنده ها نوشته شده:

باز هم جالبه که اندازه تخمهایی که کیوی می گذاره نسبت به هیکلش از همه پرنده های دنیا بزرگتره! اندازه تخمشون حدودا شش برابر تخم مرغهای معمولیه.

تا قبل از اینکه این کوچولوها تحت حفاظت قرار بگیرن جزو پرنده های درمعرض انقراض محسوب می شدن.اما حالا تنها خطری که تهدیدشون می کنه شکار شدنشون توی پارکهای محافظت شده توسط گوشتخواران پستاندار هست.

اینکه منشا پیدایش این پرنده از کجا بوده همواره محل اختلاف نظر بوده.
یکی از تئوری های قوی در مورد حیوانات نیوزیلندی اینه که به خاطر فاصله خیلی زیادی که این کشور از سایر خشکی های روی زمین داره حیوانات بومی این منطقه از اساس همون جا تکامل پیدا کردن و به خاطر همین خیلی هاشون در جاهای دیگه دیده نمی شن.در مورد عدم توانایی کیوی در پرواز کردن هم تئوری این بوده که چون اونجا حیوانات مهاجمی مثل مار وجود نداشته این پرنده ها در سیر تکاملشون نیازی به توانایی پرواز نداشتن.

البته آخرین آزمایشهای DNA که توسط محققان دانشگاه آکسفورد انجام شده نشون میده جد بزرگ این پرنده ها Emu (شترمرغ استرالیایی) بوده که بعد از ورودشون به نیوزیلند دچـار تغییـرات اساسی شدن.

خــدایا! لنت گنـاهانـم خـورده شده،کمکم کن در دره معصیت نیفتم.
الاهی! خلافی من سنگین شده،خود قلم عفو بر جریمه هایم کش.
ای مهربون! مرا در صندق عقب لطف خود هم سوار کنی قبـول دارم.

پـروردگارا! قلبـم،نیاز به معاینه فنی دارد و من پشت گوش انداخته ام

تایر سلوکم سوراخ است و تیوب تفکرم کم باد.آینه دلم با چکش سرکش،ترک برداشته و دزد گیر نفس و شیطانم،باطری اش شارژ ندارد.
ای حکیم!روزها هر چه گاز میدهم نمیتوانم به اوج بندگی ات برسم؛ گمانـم که یادم رفتـه تـرمــز دستی خویشتنداری ام را بـررسی کنـم.
ای ناظرهمیشگی! متوجه شده ام که دوربین مخفی فرشتگانت از تمام لحظاتم عکس و فیلم برداشته،به خاطر عبور از چراغ قرمزها مرا ببخش!

به خاطر توقف در جاهایی که نباید توقف می کردم،مرا ببخش! به خاطر بوق زدن های نامربوطم مرا ببخش! به خاطر نگاه هم به عقب از آینه شهوت مرا عفو کن! به خاطر سبقت های بی جایم از اولیاء ات مرا ببخش!
ای عشق من! با تریلی رحمتت برمن غفران بیاور!
ای سالار! بنزین عمرم را بی جهت قبل از موعدش تمام کرده ام،جان مرا گاز سوزی کن تا ابد در مسیر تـو بـرانم!
ای اتوبان کرمت بی نهایت!