جاده های ارتباطی در سراسر دنیا هستند و در این میان تعدادی از جاده ها منحصر به فرد هستند و زیبایی خاصی نیز دارند به طوری که باید حتما از آن ها دیدن کرد.جاده های زیبا در کشور ما نیز کم نیستند و حتما برخی از آن ها را می شناسید. هنگامی که در این جاده ها حرکت می کنید باید گفت مسیر از مقصد زیباتر است.در ادامه به برخی از زیباترین جاده های ایران و جهان اشاره می کنیم.

Leh – Manali هند

بزرگراه Leh- Manali در هند و با بیش از 297 مایل در میان رشته کوه هیمالیا واقع شده است. این جاده از یکی از بلندترین کوه ها در جهان می گذرد که با ارتفاع 2 تا 3 مایل از سطح دریا می باشد. گردشگران از سراسر جهان از این راه برای دیدن منظره های زیبا و عکاسی استفاده می کنند. مردم زیادی در کنار این جاده زندگی می کنند و در طول تابستان و درآمد زیادی از راه گردشگران کسب می کنند.

Stelvio Pass ایتالیا

رانندگی در این جاده بسیار دیوانه کننده و پر خطر است اما منظره های زیبای آن باعث می شود بسیاری از افراد این جاده را انتخاب کنند.این جاده پر پیچ و خم،دارای صعود و فرود زیاد و بیش از 60 پیچ با چرخش تند است.در طول مسیر ارتفاع جاده 9000 پا افزایش پیدا می کند. این جاده در سال 1820 ساخته شده است و طرح آن کمی در دو قرن گذشته تغییر کرده است.

Col de Turini فرانسه

این جاده در کوه های آلپ در بخش Alpes-Maritimesدر فرانسه است.این جاده اساسا مجموعه ای از چرخش های تند است البته در عین حال میتوانید از مناظر زیبای آن استفاده کنید.در اطراف این جاده خانه و ساختمان های دیگر،بسیار کم وجود دارد.

در کنار این جاده ها که در نقاط مختلف جهان است،جاده های بسیار زیادی نیز در داخل کشور وجود دارد که نباید آن ها را از دست بدهید.

جاده چالوس

یکی از زیباترین جاده های داخلی کشور که تقریبا تمام مردم ایران آن را می شناسند جاده چالوس است.عبور از میان جنگل های انبوه وهیجان رانندگی در لبه پرتگاه های بلند این جاده باعث می شود تا عده ای تنها برای لذت بردن از جاده در آن سفر کنند.این جاده در سال 1312 به بهربرداری رسید و به عنوان چهارمین جاده زیبای دنیا شناخته میشود.

جاده شهر کرد به ایذه

این مسیر در فصل بهارفوق العاده زیباست واستان خوزستان را به استان اصفهان و چهارمحال  بختیاری وصل می کند و مهد تمدن های کهن ایرانی بوده است.البته این جاده در زمستان بسیار برفگیر و سرد است.در واقع شما باید از این مسیر ارتفاعات زاگرس (زردکوه) را عبور کنید تا بتوایند به مرکز ایران برسید.

اگر چه مسیر از ایذه تا شهرکرد ۲۰۰ کیلومتر بیشتر نیست اما باید زمان ۵ تا ۶ ساعت را برای آن کنار گذارید.این مسیر مملو از جنگل های بلوط است و در فصل بهار و تابستان سرسبز و زیباست.در ماه اسفندمی توانید دو هوای کاملا متفاوت بهاری در ایذه را بای هوای سرد چهارمحال و بختیاری حس کنید.یک سفر چند ساعته از زمستان به بهار.سد زیبای کارون 3 در این مسیر قرار دارد.

جاده اسالم به خلخال

جاده ۷۰ کیلومتری خلخال به اسالم با داشتن ارتفاع سه هزار و ۳۰۰ متری از سطح دریا یکی از محورهای سخت گذر به شمار می‌رود.هرچقدر که این جاده خطرناک است به‌‌ همان نسبت به مانند بهشت زیباست.چشم انداز ییلاق و کلبه‌های چوبی روستاییان و مه‌ای که دره‌ها را سفیدپوش می‌کند و گاهی حتی تا روی جاده می‌آید و درختان بلند و انبوه که سایه‌شان جاده کوهستانی را گاهی تاریک می‌کند، این‌ها از تابلوهای زیبای این مسیر هستند که انگار واقعا در دنیای دیگری قدم گذاشته‌اید.

نام تــو رو  آورده ام دارم عبــادت ميكنم

گرد نگاهت گشته ام دارم زيارت ميكنم

دستت به دست ديگری از اين گذشته كار من

امـا نمی دانــــم چـــرا دارم حسـادت ميكنـم

گفتی دلم را بعد از اين دست كس ديگر دهم

 شايد تـو با خـود گفتـه ای دارم اطاعت ميكنم

رفتــم كنـار پنجــره ديـدم تـو را با...بگذريم

 چيزی نديدم اين چنين دارم رعايت ميكنم

 من عاشـق چشم تـو ام تـو مبتـلای ديگری

 دارم به تقدير خودم چنديست عادت ميكنم

تو التماسم می كنی جوری فراموشت كتم

با التماس ولی تـو را به خـانه دعـوت ميكنم

گفتی محبت كن برو باشد خداحافظ ولی

رفتــم كه تـو باور كنی دارم محبت ميكنم

شاید که دیگر یار عادت کرده باشد

با غصه خویش خلـوت کـرده باشد

ای وای برشیعه جماعت گرکه مهـــدی

بر خاک صحـــرا استـــراحت کرده باشد

بایـد که نام شیعـه را از مـا بگیـــرند

تگر امشب با چاه صحبت کرده باشد

شـاید غــریبانه میانه چند عاشــق

امشب نمازی را اقـامت کرده باشد

ای وای بر ما،وای بردل،وای برعشق

گـــر آرزو بهــر شهـادت کـــرده باشد

این کیست که بهشت شده رو نمای او
    قصـری هــزار آیـنــه شد سرسرای او
       آمیخته به عصمت و توحید و معرفت
            زرّینـه خشت محکـم اول بنـای او
            بانوی ماهتاب دمیده است تا فقط
              هنگام خـواب قصـه بگـوید برای او
     سمت نگاه مشرقی اش صبح دائم است
         خورشید سالهاست نشسته به پای او
                  عطــر هــزار باغچه گل در ترنّمش
                      شهر بهار ساکن سبز هوای او
                     آئینه تداعی لبخند فاطمه است
                    انگار روبـرو شده با خنـده های او
                     وقتیکه از سپــر مدینـه طلـوع کرد
                    خورشید زندگانی خود را شروع کرد
                    از شاخه طلایی طوبی که چیده شد
                     در ساق عرش عطر رهایی وزیده شد
                         در صُلب سیب مهر تبلور نمود و بعد
                          در پوشش طهارت محض آفریده شد
                           شیـوا تـرین سلام سپیـده به آفتـاب
                         در لحظه تلألـوی سبــزش شنیده شد
                        تلفیقی از هدایت و نور است این شهاب
                        خطی که روی صفحه ظلمت کشیده شد
                                قبل از شروع خلقت عالم کمال یافت
                                    آنـروز متصّف به صفـات حمیـده شد
                              اشراق مهر سجده به خاک زمین اوست
                                   تکوین عشــق،معجــزه کمترین اوست
                                 صبح ولادتش همه جا عطر سیب داشت
                                    گل بانویی که ایل و تباری نجیب داشت
                                             نیلوفر عفاف به قنداقـه اش دخیل
                                         گلبوسه نسیم زعطرش نصیب داشت
                                               می آمـد از طــراوت گلخــانه خــدا
                                               بیخود نبود رایحه ای دلفریب داشت
                                                       شیــرین زبان قافله نازدانه ها
                                                تن پوشی از حریر پر عندلیب داشت
                                                        از وقت آفــرینش نــور مطهـرش
                                                با نام پاک فاطمه اُنسی عجیب داشت
                                                   تنها سه ماه آخر عمر سه ساله اش
                                                    اندازه سه قــرن فراز و نشیب داشت

مصطفی متولی

دامن شب ستاره باران است
  جلـوه‌ای از خــدا نمایان است
    کودکـی آمــده کـه گیسـویش
      شرح والیل و قدر قـرآن است
       لیلی ایل سبز حورشید است
         آیـه‌هـای قـدش فــراوان است
          هر کسی دل نـداده بر دستش
            روز محشر بدان پشیمان است
             برتر ازفهم و درک انسان‌هاست
               خـادم خـادمش سلیـمـان است
                      خشـت اول به نـام او نشــود
                         خانه از پایبست ویران است
                               آمد آیینـه‌ی جمال و جلال
                                 دستگیـر ای محول‌الاحوال

محمّد بختیاری

در زمان حضرت سلیمان دو تا گنجشک یه گوشه ای نشسته بودند.
گنجشک نر به گنجشک ماده اظهار محبت میکرد.می گفت
تو محبوبه منی.

تو همسر منی.

دوستت دارم.

عاشقتم.

چرا به من کم محبتی؟

چرا محلم نمیذاری؟
فکر کردی من کم قدرت دارم تو این عالم عیال؟
من اگه بخوام می تونم با نوک منقارم تخت و تاج سلیمان رو بردارم بندازم تو دریا.

باد که مسخر سلیمان بود پیام رو به گوش سلیمان رسوند.
حضرت تبسمی کرد و فرمود اون گنجشک ها رو بیارید پیش من.
آوردند.سلیمان به گنجشک نر گفت خوب ادعاتو اجرا کن بینم.
گفت من چنین قدرتی ندارم.

سلیمان گفت پس الان به همسرت گفتی؟
گفت خوب شوهر گاهی جلو همسرش کلاس میاد یه خالی ای می بنده.
عاشق که ملامت نمیشه.من عاشقم.

یه چی گفتم ولی یا نبی الله واقعا دوسش دارم. این به ما محل نمیذاره.
حضرت به گنجشک ماده گفت اینکه به تو اظهار محبت میکنه چرا محلش نمیدی؟
گفت یا نبی الله چون دروغ میگه هم منو دوست داره هم یه گنجشک دیگه رو.
مگه تو یک دل چند تا محبت جا میگیره؟
این کلام در دل جناب سلیمان چنان اثری گذاشت که تا چهل روز گریه میکرد
و فقط یک دعا می کرد.می گفت:
الهی دل سلیمان رو از محبت غیر خودت خالی کن.