چه خوش است حال مرغی که قفس ندیده باشد

چه نکوتـر آنکه مرغ‍‍ــی ز قفـس پـریده باشد

پـر و بـال مــا بـریدند و در قفـس گشـودند

چه رها چه بسته مرغی که پـرش بریده باشد

من از آن یکی گـزیـدم کـه بجــز یکـی ندیـدم

که میان جمله خوبان به صفت گزیده باشد

عجب از حبیـبم آید که ملول می نماید

نکند که از رقیبان سـخنی شـنیده باشد

اگر از کسی رسیده است به ما بدی بماند

به کسی مبـاد از مـا کـه بـدی رسـیده باشد.

صادق سرمد