امام صادق علیه السلام می فرمایند:

رَحِمَ‏ اللَّهُ‏ عَبْداً عَفَّ وَ تَعَفَّفَ:

رحمت خداوند شامل حال هر عفیف،عفت پیشه ای باشد.

(ثواب الأعمال و عقاب الأعمال:183)

امام رضا(علیه السلام) از پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله) نقل می کنند:

أَوَّلُ مَنْ یَدْخُلُ الْجَنَّةَ شَهِیدٌ وَ عَبْدٌ مَمْلُوكٌ أَحْسَنَ عِبَادَةَ رَبِّهِ وَ نَصَحَ لِسَیِّدِهِ وَ رَجُلٌ عَفِیفٌ مُتَعَفِّفٌ ذُو عِبَادَةٍ:

اوّلین کسانی که وارد بهشت میشوند سه گروه هستند:

اوّل:شهدا

دوّم: بنده ای که عبادت پروردگارش را نیکو انجام بدهد و برای آقایش خیر خواه باشد

سوّم: انسانِ عفیفِ عفت پیشه ای که بندگی خداوند را انجام دهد.

(بحار الأنوار 68: 272)

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمودند:

خـداوند انسانِ آبرومندِ بردبارِ با عفّتِ عفّت‏ پیشه‏ را دوست دارد.

(كافى،ج2،ص112،ح8)