نامگذاری حضرت:... سال پنجم هجری است و پنجم جمادی الاولی و منزل،منزل آسمان است «عرشیان بر فرشیان سکنی گزیده» و بیت بیت دخت رسول ا...(ص) صدای گریه طفلی مادر و پدر را می کشاند بسوی قنداقه تا کوچ کنند سوی قطب عالم امکان...این کودک در سرسرای پنج تن آل عبا دیده به جهان گشوده ...

پس لاجرم از کمالات هریک از خمسه النجبا نصیبی برده لذا خلاق عالم،خواست مقامات و کمالات را بر او هویدا کند...تا مردم او را بشناسند و به توسلش تقرب جویند و این منقبت را نمی توان کم شمرد برای آن محبوبه الهیه که خلاق عالم نام او را معین نموده زیرا که این از خصایص خواص درگاه احدیت است و هر کسی به این مقام محمود نرسد حضرت حق اسم چندتن از خواص را خود معین فرموده:

اول: حضرت آدم بوده:یا آدم اسکن انت و زوجک الجنه بقره آیه 25

دوم:حضرت یحیی بوده:یا زکریا انا نبشرک بغلام اسمه یحیی مریم،آیه 7

سوم:حضرت عیسی بوده:منه اسمه المسیح آل عمران،ایه 45

چهارم:حضرت ختمی مرتبت بوده: یاتی من بعدی اسمه احمد صف،آیه 6 و کذلک انوار قدسیه فاطمّیه و حسنّیه و حسینیّه را نیز به این خصوصیت امتیاز داده و در خصوص تخصیص نامگذاری حضرت بانوی کربلا زینب کبری(س) توسط حضرت حق آمده که: «چون چندروزی از ولادت آن مظلومه گذشته حضرت صدیقه طاهره خدمت حضرت امیرالمؤمنین(ع) عرض کرد:

ای حجت خدا براهل ارض و سما!در تأخیر تسمیه این دختر غرض چیست؟

فرمود:یا بنیّه الصفوه! اختیار با احمد مختار(ص)است پس آن کودک را برداشت و به خدمت پدر آمد.

رسولخدا(ص) قنداقه را گرفت و به سینه چسباند و دیدارش را می بوسید و می گریست.در آن حال جبرئیل از جناب رب جلیل برآن حضرت نازل شد سلام و تحیت به جا آورد و عرض کرد:ای رسولخدا،خدایت سلام می رساند و می فرماید ای حبیب من! نام این دختر را زینب بگذار.پس پیغمبراکرم(ص) اسم آن مظلومه را زینب نهاد»

ناسخ التواریخ ج1ص44