در زمان حضرت عیسى(علیهالسلام)،زنى صالـح و عابد،زندگی میكرد.وی وقتی زمان
نماز فـرا می رسید،هر كـارى كه داشت رهـا و به نماز مشغول می شد.روزى هنگـام
پختن نان،مـؤذّن بانگ نماز فـرا داد.زن نـان پختن را رهـا كـرد و بـه نماز
مشـغـول شد؛چـون بـه نماز ایسـتاد،شـیطان در وى وسوسه کـرد كـه:
«تا تــو از نماز فـارغ شوى،نان ها همه میسوزند.»
زن به دل جواب داد:اگر همه نانها بسوزد بهتر است كه روز قیـامت تنم به آتش دوزخ بسوزد.
بار دیگر شیطان وسوسه كرد كه: پسرت در تنـور افتاد و سوخت،زن در دل جواب داد:اگرخدای
متعال قضا را بر این قرار داده كه من در حین نماز و پسرم به آتش دنیا بسوزد؛من به قضاى خداى تعالى راضى هستم و از نماز فارغ نمىشوم كه خداوند خود،فرزندم را
از آتش نگاه دارد.شوهر زن به خـانه آمد،زن را در حال نماز دید،و نانها را در حالی كه نسوخته بودند در تنـور دید.و فرزندش را دید كه در آتش بـازى میكند و یک تارمویش
مویش نیـز نسوخته است،و به قدرت خـداوند،آتش بر وى بوسـتان گشته است.
چون نماز زن تمام شد،شوهر دست وى گرفت و نزدیک تنور آورد و در تنور نگریست،فرزند را به سلامت دید و نانها را نیز نسوخته دید.
مرد در عجب ماند و خدا را شكر كرد،و زن نیز سجده شكر كرد.
مرد، به همراه فرزندش به نزد حضرت عیسى(علیهالسلام) رفت و جریان را به حضرت گفت.
حضرت عیسى گفت:بــرو از زنت بپرس كه چه معاملهای با خـدا كرده است و چه رازی با خـدا دارد؟
چرا كه اگر مــردی این كرامات را داشت به وی وحی میشد.
شوهر نزد زن آمد و از راز این جریان پرسید.
زن گفت:كار آخرت را در مقابل كار دنیـا جلـو انداختم.
هرگز بدون طهارت نبـودم.
چون وقت نماز میشد همه كارها را رهـا میكردم و مشغول نماز میشدم.
هر كس به من جفا میكرد و دشنام میداد،كینـهای از وى به دل نمیگرفتم و به او پاسـخی نمیدادم و به خدا واگذار میكردم.
به قضاى الهی راضى بودم.
فرمان خدا را تعظیم داشته و اطاعت میكردم.
بر مردم رحم داشتم.
نماز شب و نماز ظهر را ترک نكردم.
حضرت عیسى (علیهالسلام) فرمود:اگر این زن مـرد بود پیـامبر میشد.(كنایه از این كه این اعمال،كارهای پیامبران است.)
مسئله نسوختن طفل در تنـور آتش،مسئلهاى است كه دو بار قـرآن مجید بر آن شـهادت داده است،یكى حضرت
ابراهیم(علیهالسلام) در زمان نمرود و دیگر در مورد حضرت موسى (علیهالسلام) در دوران كودكى در عصر فرعون.
مسلم است كه هر كس با تمام وجود تسلیم خـداوند شود،خـداوند هر مشكلى را برایش سهل و آسان و هر چیـزى را به فرمان او در
میآورد.چنانچه فرمودهاند:«اَلْعَبُـودِیَّـةُ جُـوْهَـرَةٌ كُنْـهُهَ الـرُّبُوبِیَّـةُ؛ بندگى،حقیقتى است كه در ذات آن مالكیت بر هر چیـز نهفته است.»
پایگاه نماز
:: بازدید از این مطلب : 870
|
امتیاز مطلب : 14
|
تعداد امتیازدهندگان : 6
|
مجموع امتیاز : 6
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
