بر اساس روایتى كه مرحوم سپهر در «ناسخ‏» از امام رضا(ع)روایت كرده،لقب «معصومه‏» را به حضرت معصومه،امام هشتم‏ اعطا كرده ‏اند.

طبق این روایت امام رضا(ع) فرمود:

«من زار المعصومه بقم كمن زارنى‏» «هركس حضرت معصومه را در قم زیارت كند،همانند كسى است كه مرا زیارت كرده باشد.»این‏ روایت را مرحوم محلاتى نیز به همین تعبیر نقل كرده است.با توجه به این كه عصمت‏ به چهارده معصوم(علیهم السلام) منحصر نیست،بلكه همه پیامبران،امامان و فرشتگان معصوم هستند.و علت اشتهار حضرت رسول اكرم،فاطمه زهرا و امامان (علیهم‏السلام) به «چهارده معصوم‏» آن است كه آنها علاوه بر مصونیت از گناهان صغیره و كبیره،از «ترک اولى‏» نیز كه منافات با عصمت‏ ندارد،پاک و مبرا بودند.

مرحوم مقرم در كتابهاى ارزشمند:

«العباس‏» و «على الاكبر» دلائل عصمت‏ حضرت ابوالفضل و حضرت‏ على‏ اكبر(علیهماالسلام) را بر شمرده ‏است.و مرحوم نقدى در كتاب‏«زینب الكبرى‏» از عصمت‏ حضرت زینب سلام الله علیها سخن‏ گفته است.و مؤلف «كریمه اهلبیت‏» شواهد عصمت ‏حضرت معصومه(س) را بازگو نموده است.

و با توجه به این كه حضرت معصومه(س) نام شریفشان «فاطمه‏» است و در حال حیات به «معصومه‏» ملقب نبودند،تعبیر امام(ع) دقیقا به معناى اثبات عصمت است،زیرا بر اساس قاعده معروف:«تعلیق حكم به وصف مشعر بر علیت است‏» دلالت‏ حدیث‏ شریف بر عصمت آن بزرگوار بى ‏تردید خواهد بود.