رفتم ثواب كنم كباب شدم !

روبرو خاله و پشت سر چاله !

رطب خورده كی منع رطب چون كند !

راستی هیبت اللهی یا میخواهی منو بترسونی؟!

راه دزد زده تا چهل روز امنه !

راه دویده،كفش دریده !

رحمت بكفن دزد اولی !

رخت دو جاری را در یک طشت نمیشه شست !

رستم است و یكدست اسلحه !

رستم در حمام است !

رستم صولت و افندی پیزی !

رسیده بود بلایی ولی به خیر گذشت.((نریخت درد می و محتسب ز دیر گذشت...))

(( آصفی هروی))

رفت زیر ابروش را برداره چشمش را هم كور كرد !

رفت به نان برسه بجان رسید !

رفتم خونه خاله دلم واشه،خاله خسبید دلم پوسید !

رفتم شهر كورها،دیدم همه كور،منهم كور !

رقاصه نمیتونست برقصه میگفت زمین كجه !

رند را بند و قحبه را پند سود نكند !

رنگم ببین و حالمو نپرس !

روده بزرگه روده كوچیكه رو خورد !

روز از نو،روزی از نو !

روز گار آئینه را  محتاج خاكستر كند !

روزگار است اینكه گه عزت دهد و گه خوار دارد/ چرخ بازیگر از این بازیچه ها بسیار دارد.

(( قائم مقام فراهانی ))

روزه خوردنشو دیدم، ولی نماز كردنش را ندیده ام !

روزی به قدمه !

روزی گریه دست زن شلخته است !

روضه خوان پشمه چال است !

روغن چراغ ریخته وقف امامزاده !

روغن روی روغن میره،بلغور،خشک میمونه !

رو مسخرگی پیشه كن و مطربی آموز/تا داد خود از كهتر و مهتر بستانی.((عبید زاكانی))

روی گدا سیاهه ولی كیسه اش پره !

ریسمان سوخت و كجیش بیرون نرفت !