باز ما مانديم و شهر بی تپش

و آنچه كفتار است و گرگ است و روبه است

گاه گويم فغانی بركشم

باز می بينم صدايم كوته است

در مـــــــزار آبـاد شــــهر بـی تپـش

وای جغـدی هم نمی آیـد به گوش

خشمناکان بی خروش و بی فغان

دردمنـدان بی فـغـان و بی خـروش

آبـــهـــا از آســـیا افتـــــــاده است

دارها برچیـده خون ها شستـه اند

جای رنج و خشم وعصیان بـوته ها

پشـک بن های پلیــــدی رستـه اند

مشت هـای آسـمان کـوب قــوی

واشدند و یک به یک رسـوا شدند

یـا نـهــان سیلی زنـان یـا آشـکار

کاسه ی پست گدایی ها شدند

باز مــا مانــدیـــــم و شــــهر بی تپش

وآنچه کفتار است و گرگ و روبه است

گـاه می گــویـــم فـغــــانی بـر کشــم

باز می بینـــم صــدایـــــــم کوته است

مهدی اخوان ثالث