ای شهدا سکوت غربتمان دردناکترین دردی است که تاب تحمل را از وجودمان زدوده است ما هرگز به چنین صلح سبزی فکر نمی­ کردیم و تنها میدان های سرخ اندیشه­ مان بود و اینک در قبیله،رد از همه کس،ما بازمانده ترینیم،به بی شهادتی،ریاضت تدریجی مـرگ را منتظریم و در تب و تاب وصل به شما لحظه شماریم و اگر این نباشیم باید آنقدر بی­ تفاوت شویم که همه چیزمان را یک شبه فراموش کنیم تا ما هم به نوایی برسیم و از راهکارهای تملق و چاپلوسی با فراموش تفکر امام، خادمین در گاه مصلحت اندیشان شویم.

ای شهدا ما در روزگار فقر محبت نگاهمان لبریز از یاد و التماس به شماست.

اگر خوب گوش کنید خواهید دانست که دل شکسته ما بهترین آوازی است که در فراغتان شب و

روز می­ نوازد.

بعد از شما تحمل خیلی چیـزها سخت است به بهـانه صبـرمان،به سکوت مـرگ آوری دعـوت می کنند.کامیابی های دنیــا مقدمه فراموشی ذکـر خداست و خاتمه­ اش با لبخند شیطان مأنوس است.

ای شهدا ما بـرای شما صبر می­ کنیم و لو با فنا و فراموشی جان.

ای شهدایی که در وقت خلوت و جلوت انس یافته ­اند بر دلهای پر رنج ما بـرآورید.

خداحافظ ای شهدا ای گلبرگ های خونین شلمچه،ای لب های سوخته فکه،ای گلوهای تشنه،

ای تشنه­ های فرات شهادت،خداحافظ، شما رفتید و ما ماندیم و راه ناتمام…