دومین هفته ماه می سال 570 میلادی یک سپاه ارتش امپراتوری ایران به
فرماندهی ژنرال «وهرز دیلمی» از خلیج فـارس و با کشتی به یمن رسید.
افراد این نیـرو و عموماً کرمانی و سیستانی به درخواست سران قبایل یمن،به تصمیم شاه وقت دولت ساسانی ایران ـ «خسرو انوشیروان به یمن فرستاده شده بودند تا ارتش اشغالگر حبشه (اتیوپی) را از آنجا برانند.
سپهبد«وهرز»پس ازپیاده شدن دریمن متوجه شدکه شمار نیروی اشغالگرحبشی(به فرماندهی ابرهه)بیش از سه برابر رزمندگان اوست.وی پس از کسب اطلاع از شمار نیروی حبشی ها خطاب به سربازان خود گفت: ما به اینجا آمده ایم تا متجاوز را بشکنیم و برانیم.ما برای شکست خوردن،به اسارت درآمدن،شکنجه و تحقیر شدن و به صورت برده در بازار به فروش رفتن نیامده ایم.برای یک سرباز،مردن در میدان نبرد به مراتب بهتر از اسارت و تحقیر و عمری بردگی است.
نیاکان ما این را می دانستند که تسلیم شدن سرباز ایرانی را منع اکید کرده اند.برای احترام به این قانون مقدس نیاکان،من دستور می دهم که همین امروز کشتی هایی را که با آنها آمده ایم آتش بزنندتا در برابرمان تنها دو راه داشته باشیم:پیروزی و یامرگ.ما ازحمایت مردم یمن برخوردار هستیم که امتیازی است بزرگ.
در جنگ یمن نیـروهای اعزامی ایـران پیروز شدند،سپاه ابرهه با کشته شدن پسر او ـ مسروق ـ فراری شد و یمن تا زمان گسترش اسلام در جزیرة العرب تحت الحمایه ایران بود.
ما با تاکتیک تازه ای وارد جنگ می شویم که آن را طرح کرده ام و این تاکتیک با آن چه که شما تجربه کرده اید تفاوت دارد.از فیلهای جنگی نظامیان حبشی نهراسید؛فیل از شتر می ترسد و ما با دوانیدن گله شتـر به سوی فیلها،آنها را فـراری می دهیم و سپس پیـاده حبشه را از جـای بـر می کنیم و به دریا می ریزیـم.
اسپهبد «وهرز دیلمی» پس از ایراد این نطق برای افرادش [که درتاریخ آورده شده است]،دستور داد که کشتی های نیروبر را آتش بزنند و غرق کنند تا سربازان خیال عقب نشینی و بازگشت را به ذهن خود نیاورند.مورخان نظامی همین ابتکار وهرز را عامل پیروزی نوشته و افزوده اند که باید درسی برای هر فرمانده در حالت جنگ (در منطقه جنگ) باشد.
نوشیروان کیهانی زاده
:: بازدید از این مطلب : 467
|
امتیاز مطلب : 13
|
تعداد امتیازدهندگان : 3
|
مجموع امتیاز : 3
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
