تمــامــِ غصــه هــای دنـیـــــا را می تــوان با یک جمله تحـمل کــرد: خــدایـا !

میدانـم کـه می بینـی... .

پـروردگارا من نـه آن قـدر پاکـم که کمکـم کنـی و نـه آن قـدر بـJدم که رهایـم

کنی میـان این دو گمــم
هم خـود را و هـم تــو را آزار می دهم هـرچه قدر تلاش کـردم نتوانستـم آنی

باشم که تـــو خواستی و هرگز دوست نـدارم آنی باشم که تــو رهایــم کنی

آنقـدر بی تــو تنهـا هستـم که بی تــو یعنی "هیـچ" یعنی "پـــوچ" پــروردگارا،

بارالهی هیـچ وقت رهـــایـــــــــــــــــــــــم نکن...