در شهر زشت ما،
این جا که فکر کوته و دیواره ی بلند،
افکنده سایه بر سر و بر سرنوشت ما،
من سال‌های سال،
در حسرت شنیدن یک نغمه‌ی نشاط،
در آرزوی دیدن یک شاخسار سبز،
یک چشمه،یک درخت،
یک باغ پرشکوفه،یک آسمان صاف،
در دود و خاک و آجر و آهن دویده‌‌‌ام
فریدون مشیری
:: بازدید از این مطلب : 1039
|
امتیاز مطلب : 8
|
تعداد امتیازدهندگان : 4
|
مجموع امتیاز : 4
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
