سيّدابن طاووس در كتاب «مهج الدعوات» از سلمان روايتى نقل كرده كه: در آخر روايت مطلبى آمده به اين مضمون: حضرت فاطمه عليها السلام كلامى به من آموخت كه از حضرت رسول صلى اللّه عليه وآله فرا گرفته بود،ايشان آن را در صبح و شام مى‏ خواند به من فرمود:

اگر مى ‏خواهى هرگز در دنيا دچار تب نشوى بر آن مداومت كن.و آن كلام اين است:
بِسْمِ اللّهِ النُّورِ بِسْمِ اللّهِ نُورِ النُّورِ بِسْمِ اللّهِ نُورٌ عَلى نُورٍ بِسْمِ اللّهِ الَّذى هُوَ مُدَبِّرُ الاُْمُورِ بِسْمِ اللّهِ الَّذى خَلَقَ النُّورَ مِنَْالنُّورِ اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى خَلَقَ النُّورَ مِنَ النُّورِ وَاَنْزَلَ النُّورَ عَلىَ الطُّورِ فى كِتابٍ مَسْطُورٍ فى رَقٍّ مَنْشُورٍ بِقَدَرٍ مَقْدُورٍ عَلى نَبِی مَحْبُورٍ اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى هُوَ بِالْعِزِّ مَذْكُورٌ وَبِالْفَخْرِ مَشْهُورٌ وَ عَلَى السَّرّاَّءِ وَالضَّرّاَّءِ مَشْكُورٌ وَصَلَّى اللّهُ عَلى سَيِّدِنا مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرينَ.

به نام خداى نـور،به نام خداى نـور نـور،به نام خداى نـور بـر نـور،به نام خدايى كه تدبيرگر امور است،به نام خدايى كه نـور را از نـور آفريد،و سپاس خدايى را كه نـور را از نـور آفريد،و نـور را در كوه طور فرو فرستاد در كتابى برنوشته،در ورقه‏اى گشوده،با اندازه ‏اى درخور،بر پيامبـرى‏ آراسته،سپاس خداى را كه به عزّت ياد شود،و به عظمت مشهور است،و بر شادى و بدحالى سپاسگزارى شود،درود خدا بر آقاى ما محمّد و خاندان پاكش.

سلمان فرموده:چون آن را از حضرت فاطمه(س) آموختم به خدا آن را به بيش از هزار نفر از مردم مكه و مدينه كه دچار تب بودند تعليم دادم،پس همه آنان به اذن خداى تعالى شفا يافتند.

مفاتیح الجنان