علامه حلی در شب جمعه ‏ای تنها به زیارت امام حسین علیه‏ السلام می‏رفت.سواره بود و شلاقی در دستش.اتفاقاً در راه عربی که پیاده به سمت کربلا می‏رفت،با او همراه شد.بین راه مرد عرب مسئله‏ ای را مطرح کرد.

علامه حلی خیلی زود فهمید مرد عرب بسیار با اطلاع و عالم است.چند سوال کرد تا بفهمد مرد عرب چه عیار علمی‏ ای دارد.او هم همه را جواب داد.علامه از علم مرد عرب به وجد آمده بود،جواب تمام مشکلات علمی‏اش را یکی یکی می‏گرفت.

در بین سوال و جواب‏ ها نظرشان متفاوت شد.

علامه فتوای عرب را قبول نکرد و گفت:

این فتوا بر خلاف اصل و قاعده است و روایتی برای استناد ندارد.