در دنیا اگر خودت را مهمان حساب کنی و حق تعالی را میزبان،همه غصه‌ها میرود.

چــون هــزار غصـه به دل میـزبان است که دل میهمـان از یکی از آنهـا خبــر نـدارد.

هزار غم به دل صاحبخانه است که یکی به دل مهمان راه ندارد.

در زنـدگــی خـــودت را میهمـــان خــــدا بـدان تـا راحـت شــوی.

اگردرمیهمانی یک شب بلایی به تو رسید،شلوغ نکن و آبروی صاحبخانه راحفظ کن.

مــــا در دنیـــــا و آخــــــرت میهمـــان خـــــــدا هستیـــــــــــــــم.