صیحه آسمانی

صیحه از جمله نشانه‌های حتمی ‌ظهور است که ‌اندکی پیش از ظهور عمومی ‌امام عصر(ع) رخ میدهد.ابوبصیر از حضرت امام محمّد باقر(ع) روایت نموده که فرمود:

«هرگاه دیدید آتشی بزرگ و شعله‌ور سه روز یا هفت روز ازمشرق طلوع کرد،به خواست خداوند منتظر فرج و ظهور دولت آل محمّد باشید؛زیرا خداوند بر همه چیز غالب و حکیم است.»سپس فرمود:«گوینده‏ ای از آسمان نام قائم را می‌‌برد به طوری که از مشرق تا مغرب آن را می‌‌شنوند. هرکس خواب است،بیدار می‌‏شود و هر کس ایستاده،می‌‏نشیند و هر کس نشسته از وحشت آن صدا برمی‌خیزد.خدا رحمت کند کسی را که از آن صدا عبرت می‌‌گیرد؛زیرا صدای اوّل،صدای جبرئیل امین است.»

ایشان ادامه دادند :

«در آخر آن روز،صدای شیطان ملعون به گوش میرسد که میگوید:

آگاه باشید!

فلانی(مقصود سفیانی است)مظلوم کشته شده است تا بدین وسیله،مردم را به شک بیندازد و در میان آنها فتنه انگیزد،چه بسیار مردم مردّد و متحیّری که در آن روز به واسطه این شک به آتش دوزخ درافتند.ولی شما اگر صدای اوّل شنیدید،شک نکنید که صدای جبرئیل است و علامت آن اینست که اسم قائم و پدرش را می‌‌برد،به طوری که دختران پرده‏نشین نیز آن را می‌‌شنوند و پدر و برادر خود را تشویق به بیرون آمدن،می‌‌کنند.»

الملاحم والفتن،ص296