بـــــــــــزن باران بـهــــــــــاری کـن فضـــــــــا را
بـــــــــــزن باران و  تـــــــر کن قـصــه هـــــا را
بـــــــــــزن باران که از عـهــــــد اســاطیـــــر
کسی خــــواب زمیـن را کـــــــرده تعبیـــــر
بشــــــــــــارت داده ایـن آغــــاز راه است
نبـــــاریــدن دلیـل یـک گنـــــــــاه است
بزن باران به سقف دل که خون است
کمی آنسوتـر از مـــرز جنـون است
بـزن باران که گویی در کویرم
به زنجیـر سکـوت خـود اسیـرم
بــزن باران سکـوتـم را به هم زن
و فــــــــردا را بـه کـام مـا رقــم زن
بـــــــزن بـاران به شعــــــــرم تـا نمیـــرد
در آغـــــــــــوش طبیعـت جـــان بگیــرد
بـــزن بـاران،بــــزن بر پیـکـــــــر شـب
بر ایمـانی که می سـوزد در این تب
به روی شانـه های خستـه ی درد
به فصـل واژه هـای تلــخ این مـرد
بـــزن بـاران یقیـن دارم صبــوری
و شاید قاصـدی از فصل نـوری
بزن باران،بزن عاشق ترم کن
مـرا تـا بی نهـایت باورم کن