در زمین دیـر زمانی است زمین گیر شدم

آسیـابان فلک گفت که من پیــــــــر شدم

زندگی سهم من از مرحله ی عشـق نبود

بس که غم خوردم از این سفره ی غم سیر شدم

تیـــر جـــادوی نگاهی به نگاهی افتاد

لا جرم ،آمـدم و حاصل این تیـــر شدم

روزگاریست در اندیشه ی خود غوطه ورم

آمدم حیف که بازیچه ی تقدیر شدم

کودکی بـودم و وابستـه به مهـر مادر

روزگاریست که من طعمه ی تغییر شدم

سالها مثل کتابـی که سراسر درد است

در غــم و درد فـــرو ماندم و تفسیر شدم

فرهاد مرادی