دنیـــا شده لـب تشنـه ی دریای ظهورت ** تا پاک شود با لـبِ شیـرین و طَهورت

پاییــزتـرین،زردتــرین نقطـــه ی دنـیـــــا ** سـرسبـزترین است به هنگام عُبورت

تاریکــی مطلق به جهـان سیطـره دارد ** بر هم بــزن این سیطره را با دم نورت

دلتنگی خـود را به صبـا گفته ام ای کاش** دلتنــگـی من را بــرساند به حُضورت

یک بـار طلـب کن همه ی زنـدگــی ام را ** من منتظــرم گوش به فـرمان امورت

قالــیِ کـفِ پــای شــما بــال و پـــر مـــا ** اصـلاً تـو سلیمانی و مـا لشکرِ مورَت

محتـاج به مـا نیستی ای سنـگِ صبـورم ** وقتی که خــداوند بُـوَد سنگ صبورت

از خولی ملعون تو بپرس ای پسرعشق ** خاموش نشد از چه در آن قصّه تنورت