آنگاه که غـرور کسی را له می کنی،آنگاه که کاخ آرزوهـای کسی را ويــران

می کنی،آنگاه که شمع اميد کسی را خـاموش می کنی،آنگاه که بنـده ای

را ناديده می نگاری،آنگاه که حتی گوشت را می بنـدی تا صـدای خرد شدن

غرورش را نشنوی،آنگاه که خدا را می بينی و بنـده خدا را ناديده می گيری،

می خواهم بدانــم،دسـتانت را بسـوی کـدام آسـمان دراز می کنی تا بـرای

خوشبختی خـودت دعـا کنی؟

بسوی کدام قبله نماز می گزاری؟

ای خدا تو چقدرقلبت بزرگ و رئوف و مهربونه کاشکی آدمهاهم مثل تو بودن