نازی عباسی عکاس ایرانی در پروژه ای با ثبت نماهایی از خودش  تضادها و تفاهم های

میان زن سنتی و مدرن ایرانی را به نمایش گذاشته

گاهی وقت ها یک تصویر خاص حسی به آدم میده

که هیچ جـوری نمیشه اون حس رو بیـــان کـــرد

یه دلتنگی، یه تنهایی، شاید هم یه عشـــــق...

آیه آیه همه جا عطر جنان می آید

وقتی از حُسن تو صحبت به میان می آید

جبـرئیلــی که به آیات خــدا مانوس است

بشنود مدح تو را با هیجان می آید

مي رسی مثل مسيحا و به جسم کعبه

با نفس های الهی تــــــو جــــان می آید

بسکه در هر نفست جاذبه‌ی توحیدی است

ریگ هــم در کف دستت به زبان می آید

هر چه بت بود به صورت روی خاک افتاده‌ ست

قبله‌ی عزت و ايمان به جهان می آيد

با قدوم تـو برای همه‌ی اهل زمين

از سماوات خـدا برگ امان می آيد

نور توحيدی تو در همه جا پيچيده ست

از فراسوی جهان عطـر اذان می آيد

عرش معراج سماوات شده محرابت

ملکوتی ست در این جلوه‌ی عالمتابت

خاک از برکت تو مسجد رحمانی شد

نور توحید به قلب بشر ارزانی شد

خواست حق،جلوه کند روشنی توحیدش

قلب پر مهر تو از روز ازل بانی شد

ذکر لب های تو سرلوحه‌ی تسبیحات است

عرش با نور نگاه تو چراغانی شد

قول و افعال و صفاتت همه نور محض اند

نورت آئينه‌ی آئين مسلماني شد

به سراپرده‌ی اعجـاز و بقا ره یابد

هر که در مذهب دلدادگی ات فانی شد

خواستم در خـور حسن تــو کلامی گویم

شعر من عاقبتش حسرت و حیرانی شد

ای که مبهوت تو و وصف خطی از حسنت

عقل صد مولوی و حافظ و خاقانی شد

«از ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

عشق پيدا شد و آتش به همه عالم زد»

جنتی از همه‌ی عرش فراتر داری

تو که در دامن خود سوره‌ی کوثر داری

دیـدن فاطمه ات دیـدن وجـه الله است

چه نیازی است که تا عرش قدم بر داری

جذبه‌ی چشم تـــو تسخیــر کند عالم را

در قد و قامت خود جلوه‌ی محشر داری

عالم از هيبت تو،شوکت تو سرشار است

اسداللهی چون حضرت حيدر داری

حسنين اند روی دوش تـو همچـون خورشید

جلــوه‌ی نـــورٌ علی نـــور ،مکرر داری

اهل بیت تو همه فاتح دل ها هستند

روشنی بخش جهان،قبله‌ی دنيا هستند

ای که در هر دو سرا صبح سعادت با توست

رحمت عالمی و نـور هدايت با توست

چشم امید همه خلق و شکوه کرمت

پـدر امتــی و اذن شفـاعت با تـوست

با تو بودن که فقط صرف مسلمانی نيست

آنکه دارد به دلش نور ولايت،با توست

بـی ولای علـی اين طايفه سرگردانند

دشمنی با وصی ات،عين عـداوت با توست

بايـــد از باب ولای علـــــی آيد هــر کس

در هوای تو و در حسرت جنت با توست

ساليانـی ست دلـــم شــوق زيارت دارد

يک نگاه تو مرا بس،که اجـابت با توست

کاش می شد سحری طوف مدينه آنگاه

نجـف و کـــرب و بـلا و حـــــرم ثاراللـــــه

نبض هستــی لــرزه بر رگ‌های كـوهِ نـور زد
باغبـــان انبـيـــــاء گل نغمــه‌ای مســـرور زد
چشـــمِ كوه‌هــای دگـر پيش حـرا تاريک بود
چشم خورشيدی او علت بر اين مشهور زد
بسكه شيــرين بود وصلِ يار در غـــارِ حــــرا
صـد ملک با بال‌هــای سر درش را تــــور زد

هم نبـوت را به دست آورد و هـم ختــم الرسل
فـكــر را از نــــو بـنــــــا كـــرد و دم از معمـور زد
با چنيــن والا مقــامی چشــــم‌ها را خيـره كرد
تيـــــــــرها بــر ديــدگـانِ دشـمـنــــانِ كـــــور زد
ديگـــر از حـرف يتيمـی و شبـانی نيست حرف
سيــلـــــی سنـگيــن بعثـت بـــر رخِ مغـــرور زد
دست شيطان را ببست و شاهكاری را گشود
گفـت اســــلام و همـه ابليـسيـــان را دور كـرد

احمدزاده

مهر را روشنی از روی تو افروختن است

مـاه را حسن ز رخســار تــو آموختن است

گُل به پیش گُل رخســـار تو ای رشک بهشت

همچو خاری است که شایسته آن سوختن است

---------

مهدی بیا که عید اعظم پیمبر است/ این بعثت محمد و تبریک حیدر است

در اهتــــزار پرچـــم قـــرآن هل اتی/ تا موسم ظهــور بدستان رهبـر است

عید مبعث مبارک

ای سینه ی مجروح ما مجروح طول غیبتت

در بعثت جـدت همـه چشــــم انتــظار بعثتت

خورشید مکــه کی رسد صبح طلــــوع نهضتت

بت های عـالـــم بشکند با دست عــزم و همتت

.

  ای که جبریل امین دور سرت گردیده

منجـــی کل بشـــر دین علـی پــرور توست

. 

تو از تمـــــام انبیــاء هم بهتــری هم برتری

تو کشتی توحید را هم ناخدا هم لنگری

تو اولین روشنگری تو آخـرین پیغمبری

.

ای تا قیــامت جاودان اسلام تــو آئین تو

ای نقش لبخند خــدا روی لـب خـونین تو

دشمن هم از کف داده دل بر منطق شیرین تو

 قــــــــــــــرآن و عتــــرت تا ابـد رمــز بقـای دین تو

.

ای پادشاه عالم عشقت به سینه دارم

در قاب سینه ی خود عکس مدینـه دارم

دارم  ولایـــت تـــــو ، در دل مـحبـت تـــــو

سر مست جام عشقـم،در شام بعثـت تـو

.

یا رحمت للعالمین جبریل می خواند تو را

ای منجی کل بشر بیــرون بیــا از این سرا

تــو شهریار عــالمی تا چند در غـــار حـــــرا

ای یوسف مصـر وجـــود از چـــاه تنهــــایی درآ

.

یا محمد ای خرد پابست تو / ای چراغ مهر و مه در دست تو

هر زمان گلواژه هایت تازه تر / بلکه از هستی بلند آوازه تر 

ختم شد بر قامتت پیغمبری / این ترا باشد دلیل برتری

.

غار حرا سراسر لبریز نور سرمد

جبریل آمد و گفت قم فانذر محمد

برخیز و رهبـری کن،بـر یار یاوری کن

بر خلق هر دو عالم،از حق پیمبری کن

.

محمد پاک و شفاف و زلال است

که مـرات جمــــال ذوالفقار است

محمد تا نبــــــوت را بــرانگیـــخت 

ولایــت را به کــام شیعیـان ریخت

.

ای پادشاه عـالم عشقت به سینـــه دارم

در قاب سینــــه ی خود عکس مدینه دارم

دارم ولایــــت تــــــو ، در دل مـحبــت تـــــو

سر مست جــام عشقم،در شــام بعثت تو

.

شد ورد زبان ثنای قرآن / از مرحمت خدای قرآن

برپا شده جشن باشکوهی/ در محفل ما برای قرآن

.

همان احمد که سرمستــــان سرمد

بخــواننــدش ابـوالقاســم محمد(ص)

محمد میم و حا ء و میم و دال است

تدارک بخش عـــدل و اعتـــدال است

.

هزاران راز را در من نهفتی / ولی در گوش من اینگونه گفتی

ز احمد تا احد یک میم فرق است / جهانی اندراین یک میم غرق است

.

امروز که بعثت رسول است / گردیده لب آشنای قرآن

در غار حرا نشسته احمد  / نه  خوانده الف نه یای قرآن

.

ای مکه احمد آمده آغـوش خـود را باز کن

ای کعبه بر دور سر آن جان جان پرواز کن

ای بت ثنــای مصطفی با نام حق آغـاز کن 

ای آفرینش یک صدا آهنگ وحدت ساز کن

.

امشب شب غـــــار حــــرا از روز روشن تــر شده

امشب فضــــای مکـه پر از جلـــوه ی کوثـــر شده

امشب جهان رشک جنان امشب زمین کوثر شده

امشب امین وحـــــی حــق نازل به پیغمبـــر شده

شادی

مؤمن مزاح کننده وخوش حالت است.حضرت محمد(ص)

با یک لبخند هر دری بسوی انسان گشوده خواهد شد. فرانکلین بتگر

خوشخوئی وگشاده روئی دام دوستی است وبردباری گورعیبها.

حضرت امام علی(ع)

سعادتمند کسیکه،به مشکلات ومصائب زندگی لبخند بزند. شکسپیر

همان بهتر که دایم شاد باشیم  //  زهر درد وغمی آزاد باشیم

بخوشروئی و خوشخوئی درایام // همی رو،تا شوی خوشدل درانجام

اگر خوشدل شوی در شادمانی  //  بماند شادمانی جاودانی.ناصر خسرو

تنهایی

تنهایی عبارتست از بیماری روح بشر.هوکسی

تاکنون رفیقی پیدا نکرده ام که باندازه تنهایی قابل رفاقت باشد.تورو

هر جدایی یک نوع مرگ است وهرملاقات یک نوع رستاخیز.شوپنهاور

ازدست دادن دوستان غربت و تنهایی است.حضرت امام علی(ع)

هست تنهایی به ازیاران بد//نیک چون با بد نشیند بدشود.مولوی

اخلاق

اخلاق خوب مانند آب جاری است که موجب حاصل خیزی کشتزارها می شود. لائوتسه

اخلاق سرمایه است،اخلاق بهترین و عالیترین دارایی ماست. اسمایلز

اخلاق را طوفان های روزگار تقویت می کند. گوته

بزرگترین عمل غیر اخلاقی اینست که انسان انجام شغلی را که از عهده ی آن بر نمی آید،به

عهده بگیرد. ناپلئون

مردان قانون وضع می کنند و زنان اخلاق بوجود میآورند. کونه ورسیه

آدمیت بحسن اخلاق است // حیف این شیـوه در جهان طاق است

کافر نیک خوی و نیک اخلاق // بهتـــــر از مـؤمن بـــد اخــلاق است.       وافی کاشانی    

اقوام روزگار با اخلاق زنده اند // قومیکه گشت فاقد اخلاق مردنیست.   بهار