اینجا هر فصلش دیدنی است.از زمستان سرد و برف‌نشین هم که خبری نیست،سال‌هاست که هوا رو به گرمی میرود.بهارش بوی طراوت میدهد.گرمای تابستانش زیر خنکی سبز درختان و آوای پرندگان مثل یک خواب رویایی می‌ماند.

کیو با لهجه مردمانش،یعنی لهجه لری خرم‌آبادی‌ها به معنی کبود و آبی است.دریاچه‌ای زلال و نیلگون که آسمان را در خود به تصویر می‌کشد و تقدیم نگاه رهگذران میکند.

آیینه‌ای آبی و نیلی در مساحتی هفت هکتاری و عمقی که بین سه تا هفت‌متر نوسان دارد.زیبایی بی‌بدیل این آبی آرام که آن را در شمار یکی از منحصربه‌فردترین و زیباترین دریاچه‌های استان لرستان قرار داده،سالانه گردشگران زیادی را مهمان زیبایی‌های خود می‌کند.شاید بتوان ادعا کرد که آبی‌ترین دریاچه کشور را باید در لابه‌لای درختان سبز در سبز این بخش از خرم‌آباد در مرکز لرستان یافت.

و اذکر ربک فی نفسک تضـرعـا و خیفة
و دون الجهر من القول بالغـدو و الأصال

هر صبح و عصر،پـروردگارت رو پیش خودت،
با خوف و تضرع،و با صدای آهستـه یاد کن.

آنکه بی بـاده کند جان مــرا مسـت کجاست؟
آنکه بیرون کند از جان و دلم دسـت کجاست؟
آنکه ســوگنـد خـــورم جـــــز بسـر او نخــــورم
آنکه سوگند من و توبه ام اشکست کجاست؟
آنکه جــــان هـا بسحـــر نعــــــره زنـانـنــد ازو
آنکه ما را غمـش از جای ببردست کجاست؟
جــــان جانست و گـر جــای نـدارد چـه عجـب؟!
این که جا می طلبد در تن ما هست کجـاست؟
غمزه ی چشم بهـانه ست و زان سو هوسیست
انکه او در پس غمزه ست دلـم خست کجـاست؟
پـــــرده ی روشـن دل بســـت و خیــــــالات نمــود
وانکه در پــرده چنین پرده ی دل بست کجـاست؟
عقل تـا مسـت نشـد چــــون و چــــرا پسـت نشد
آنکه او مست شد،از چون و چرا رست،کجاست؟

مولانا

آخرین فرصت های سفر تابستانی است و اگر هنوز برای انتخاب مقصدتان مردد هستید، پیشنهاد می کنیم روی گزینه های غربی کشور که این روزها سرسبز و خنک و دلچسب هستند،بیشتر فکر کنید.پیشنهاد ما برای شما،استان کردستان و شهرستان سروآباد است که با طبیعت خنک و پرآبش از شما پذیرایی خواهد کرد.

اورامان معروف ترین و توریستی ترین بخش کردستان است و اگر قرار باشد یک سفر کوتاه به این منطقه داشته باشید،باید بگوییم آنچه لذت سفر شما را کامل میکند،سر زدن به رودخانه سیروان است.رودخانه‌ای كه در جنوب غربی كردستان جریان دارد و طولانی‌ترین رودخانه این استان به حساب می آید.

از زیبایی های اورامان زیاد برایتان گفته ایم؛اما بگذارید این بار از طراوت رودخانه سیروان بگوییم که می توانید در حاشیه آن چند روزی اقامت کنید و سفر طبیعت گردی متفاوتی را تجربه کنید.

سیروان محل تمرین و مسابقات قایقرانان استان است و حتی گاهی به میزبانی مسابقات ملی و بین‌المللی هم انتخاب میشود.با این حساب،اگر اهل قایقرانی باشید میتوانید از موج های پرخروش این رودخانه به اندازه کافی لذت ببرید

سیروان بعد از به هم پیوستن آب‌های بخش‌های جنوب‌غربی،غرب و مركز استان مثل قشلاق،گاوه‌ رود و گردلان به وجود میآید و در مسیری طولانی به راه می‌افتد و با مسیر پیچ در پیچ خود،زمین های زیادی را سیرآب میکند.این رود سروآباد و منطقه باستانی اورامان را به دو بخش تقسیم میكند و تنها راه ارتباطی مهم بین این دو بخش پل دوآب درحدود 25 كیلومتری شمال غربی پاوه است.در كناره شمالی سیروان مقبره سلطان اسحاق در نزدیكی روستای شیرخان واقع شده است.سیروان بعد از طی مسیری طولانی با رودخانه لیلی تلاقی پیدا كرده و وارد كردستان عراق میشود و از آنجا با پیوستن به رودخانه دیاله،وارد رود بزرگ دجله شده و در نهایت به خلیج همیشه آبی فارس می ریزد.

شاید برایتان جالب باشد که بدانید،سیروان محل تمرین و مسابقات قایقرانان استان است و حتی گاهی به میزبانی مسابقات ملی و بین‌المللی هم انتخاب میشود.با این حساب،اگر اهل قایقرانی باشید می توانید از موج های پرخروش این رودخانه به اندازه کافی لذت ببرید.اما حواستان باشد که رودخانه سیروان به همین اندازه هم برای شنا خطرناک است.به خصوص برای بچه ها و شناگرهای آماتور.خطر غرق شدن در این رودخانه بسیار زیاد است و بارها پیش آمده كه جوانان كرد از اهالی بومی همین منطقه وقتی برای شنا وارد رودخانه شده‌اند،غرق شده اند.

اگر قصد سفر به اورامان و سیروان را دارید،بهترین مسیر فاصله بین روستاهای «اسپریز» تا «هجیج» است كه به دلیل وجود جاده شنی موازی و در راستای رودخانه،دیدنی‌های بسیار زیادی دارد و مطمئنا می‌تواند نظر و رضایت شما را جلب كند.طولانی ترين رودخانه کردستان

گل كن ۵٠٠                         تاج آباد ١٠٠٠٠                             
گلستان ۴٠٠٠                     بی بازگ ٨٠٠                              
چاه علی اكبر ١٠٠٠              بیوک٣٠                                      
چیروک - مرگی و قصیان ٩٠    بیدكوه ١٠٠٠                               
پیرحاجات - جشمه ٢٠          بیشه علیا ۵٠٠                            
پیرحاجات - ا آباد ۵٠٠            تشكانان ۴۵٠٠                             
پیرحاجات - سلو ١٠٠٠          ده ته ٢٢٠٠                                  
پیرحاجات - زین آباد ٢٠٠        ده شادی و كلاته ٨٠٠                    

خدا از من پرسید:«دوست داری با من مصاحبه کنی؟»

پاسخ دادم: «اگر شما وقت داشته باشید»

خدا لبخندی زد و پاسخ داد:

«زمان من ابدیت است...چه سؤالاتی در ذهن داری که دوست داری از من بپرسی؟»

من سؤال کردم:

«چه چیزی درآدمها شما را بیشتر متعجب می کند؟»

خدا جواب داد...

«اینکه از دوران کودکی خود خسته میشوند و عجله دارند که زودتر بزرگ شوند...و دوباره آرزوی این را دارند که روزی بچه شوند»

«اینکه سلامتی خود را به خاطر بدست آوردن پول از دست می دهند و سپس پول خود را خرج می کنند تا سلامتی از دست رفته را دوباره باز یابند»

«اینکه با نگرانی به آینده فکر می کنند و حال خود را فراموش میکنند به گونه ای که نه در حال و نه در آینده زندگی می کنند»

«اینکه به گونه ای زندگی می کنند که گویی هرگز نخواهند مرد و به گونه ای می میرند که گویی هرگز نزیسته اند»

دست خدا دست مرا در بر گرفت و مدتی به سکوت گذشت...

سپس من سؤال کردم:

«به عنوان پرودگار،دوست داری که بندگانت چه درسهایی در زندگی بیاموزند؟»

خدا پاسخ داد:

«اینکه یاد بگیرند نمی توانند کسی را وادار کنند تا بدانها عشق بورزد.تنها کاری که می توانند انجام دهند این است که اجازه دهند خود مورد عشق ورزیدن واقع شوند»

«اینکه یاد بگیرند که خوب نیست خودشان را با دیگران مقایسه کنند»

«اینکه بخشش را با تمرین بخشیدن یاد بگیرند»

«اینکه رنجش خاطر عزیزانشان تنها چند لحظه زمان می برد ولی ممکن است سالیان سال زمان لازم باشد تا این زخمها التیام یابند»

«یاد بگیرند که فرد غنی کسی نیست که بیشترین ها را دارد بلکه کسی است که نیازمند کمترین ها است»

«اینکه یاد بگیرند کسانی هستند که آنها را مشتاقانه دوست دارند اما هنوز نمی دانند که چگونه احساساتشان را بیان کنند یا نشان دهند»

«اینکه یاد بگیرند دو نفر می توانند به یک چیز نگاه کنند و آن را متفاوت ببینند»

«اینکه یاد بگیرند کافی نیست همدیگر را ببخشند بلکه باید خود را نیز ببخشند»

باافتادگی خطاب به خدا گفتم:

«از وقتی که به من دادید سپاسگذارم»

و افزودم:«چیز دیگری هم هست که دوست داشته باشید آنها بدانند؟»

خدا لبخندی زد و گفت...

«فقط اینکه بدانند من اینجا هستم»

همگی حــالـم رو  می پرسیدند:

 

گفتــــــم:روبه راهـم

   اما ندانستند رو به کــدام راهم!!!؟؟

باغ ائل‌گلی (شاه گلی) - آذربایجان‌شرقی

باغ ائل گلی (شاه گلی) درون بافت شهری و در فاصله 7 کیلومتری جنوب شرقی تبریز در استان آذربایجان شرقی با ابعاد 263 *40/355 متر مربع واقع شده است

اين باغ در شهر کويری شمال شرقی استان يزد و در بستر شهری و در انتهای شرقی خيابان گلشن طبس و بوسيله ميرحسن خان،سومين حاكم طبس،از سلسله خوانينی که به وسيله نادرشاه به حکومت طبس منصوب شدند،احداث گرديد.

اين باغ با عمارتی در دو طبقه و زيرزمين كوچک،دريک نخلستان(2000 نفرخرما)باابعادی در حدود 266متر در260 متر بنا شده و به شماره 1310 در فهرست آثار ملی ايران به ثبت رسيده است. سردر ورودی باغ با نمايی از اندود گچ سفيد،رو به ميدان و سوی ديگر رو به باغ،با ايوانی دو ستونه و تزئينات آجری نقش‎دار ساخته شده است.

اين باغ دارای دو خيابان اصلی متقاطع بوده و در مركز آن حوضی است با ابعاد 85/25*5/7 متر و سه فواره،كه محوطه باغ را به چهار مربع بزرگ تقسيم میکند‎ كه هر كدام از اين مربع‎ها با گذرگاه‎های كوچكی به چهار كرت تقسيم شده،كه در داخل آنها 2500 اصله مركبات(درختان نارنج و...)و انار (500 اصله) كاشته شده است.

اين باغ بر روی امتداد جريان آب چشمه‎های سردوگرم كه به جانب طبس میآيد شكل گرفته،آب از انتهای مجموعه وارد باغ شده و پس از آبياری كرتها و حركت در جويها و فواره‎ها از زير هشتی ساختمان سردر میگذرد و به شهر میرود.طراحی این باغ بر اساس نمونه چهارباغ است که برگرفته از آیات قرآن در مورد بهشت،دو نهر در آن هم دیگر را قطع می‌نمایند.درختانی که گفته می‌شود 400 سال عمر دارند سایه دل انگیزی را در کنار دیوارهای کهن این باغ می‌گسترانند.

دومین باغی که دیلی تلگراف درمیان زیباترین باغهای جهان معرفی نموده است،باغ «عفیف‌آباد» یا باغ گلشن طبس می‌باشد.این باغ در منطقه‌ای واقع شده است که در میان دو کویر نمک‌زار ایران قرار دارد؛اما کیفیت معجزه‌ آسای آب این منطقه آبشارها و استخرهای طبیعی زیبایی را تشکیل داده‌اند که مادر طبیعت آنها را با چمنزارهای زیبا تزئین نموده است.

احساس واحه‌گونه این منطقه با وجود درختان قدیمی نخل،انار،مرکبات به همراه رایحه گلهای سرخس،رز و ختمی تکمیل می‌شود.

جهانگردانی که ازطبس دیدن کرده‌اند،ازجمله سون هدین سوئدی در سال1906 میلادی و آندره گدارفرانسوی،باغ گلشن راتوصیف و از«درختان خرماومرکبات»،«سایه‌ی خنک نخل‌ها»،«نغمه‌ی زیبای آب روان جوی‌ها»،«چمن‌های میان دو جوی»،«زمزمه‌ی باد در میان درختان» و «فواره‌های متعدد که آب را مانند تحفه‌ای به آسمان می‌فرستند» در آن باغ سخن رانده‌اند.

برداشت

توصیفی و تاریخی باغ گلشن،تاحدودی انسان امروز را قادر می‌سازد تا گذشته را درک کند.باغ گلشن یکی از دو عنصر اصلی شهر طبس است و متأسفانه ساختمان،سردر و دیوارهای زیبا و تاریخی آن که بازگو کننده‌ی سلیقه‌های گذشتگان بوده،براثر زلزله‌ی سال 1357 از بین رفته‌اند و تنها طبیعت سبزباغ ازایام گذشته سخن میگوید؛طبیعتی شامل دوهزارنفرخرما،دوهزارو500 اصله مرکبات،500اصله انار و دیگر گیاهان از جمله‌ی طبیعت‌های موجود درباغ گلشن هستند.