نسيم كوی جـــانــــــــــان است قرآن/ شميم عطر رحمان است قرآن

بود روشنـــــــگر راه ســـــــــــــــعادت/ چو خورشيد فروزان است قرآن

به گلزارش ، خـــــزان راهــــي نـــدارد/ بهــاران در بـــهاران است قرآن

صفای بوســـتـان آســــــــــمانـی است/ شكوه باغ رضوان است قرآن

رهـــــــــاند آدمــــــی را ،از جهـــــــالت/ فروغ علم و ايمان است قرآن

طــراوت بخــش روح مؤمنيـن است/ به جسم عارفان،جان است قرآن

به صدق و راستـــــی همتـــــــــــا ندارد/ رفيـق نيک پيمان است قرآن

نهان در سيــــــنه او ، سٌر عشـق است/كليد گنـج عـرفان است قرآن

بود معـجـز،رســول هاشـــــمی را/ كه در شأنش ثنـا خوان است قرآن

طبــيب درد های بـی دوا اوســـــت/ به جان خسته در مان است قرآن

تسطــلی بخـش دلــــهای غمين است/ چراغ شام حرمان است قرآن

خلــــــــل كـــــی ره برد بر ساحت او؟/ بنائی سخت بنيان است قرآن

بخوان آيات بس زيبــای قـــــرآن/ كلام نغـــز و روح افـــــــــزای قرآن

سحرگاهان تلاوت كن به اخلاص/ سپس انـديشـه در معنــای قرآن

بخوان اين معجــزه وآنگه بينديش/ همين بس شـــاهد گويای قرآن

شــفای آنچه درد است و مصـائب/ بجـــــــوی از مكتـب والای قرآن

هدايت آفـــــرين است و ســعادت/ اطاعت گر كنی فتــــــوای قرآن

همی بـر اهـل عصيـــــان و منافق/ زيان آرد شگفتی هـــــای قرآن

بلـی ، آثــــــــار ذات كبـــــــريائــی/ نمودار است در هـر جــای قرآن

نگنجد فهــــــم اســرارش به افكار/ كه بی پايان بـــــود دريـای قرآن

بخوان تا می تـــوانی علــم تفسيـر/ ولی كوشش نما اجـرای قرآن

خـــــدايا رحمتی فــرما به "ذوقی" / شـــــود جـوينده و دانای قرآن

آيـه بـرای اینكه دچـار فراموشی نشويد:

(رَبَّنا لا تُـواخِذنا اِن نَسينـا اَوْ اَخْطَانا رَبَّنــا وَ لا تَحْمِل عَلَيْنا

اِصراً كَما حَمَلْتَهُ عَلَی الَّذين مِنْ قَبْلِنا رَبَّنا وَلا تُحَمَّلْنا ما لا

طاقَةَ لَنابِهِ وَ اعْفُ عَنّا واغْفِرلَنا وَ ارْحَمنااَنْتَ مَوْلانا فَانْصرنا

عَلَی القَوم الكافِرين.)

-------------------

آیه جهت بسته شدن زبان دشمن

 بسيار مجرب است،اين آيه را بخواند و بر او بدمد.

اَليَوم َنَخْتِمُ عَلی اَفْواهِهِمْ وَ تُكَلَّمُنا اَيْديهِم وَ تَشْهَدُ

اَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَكْسِِبُونَ (سوره يس،آيه 65)

-------------------

آیه جهت بچه ای که دیـر زبان باز می کند:

در كتاب عدةالداعی ابن فهد حلی برای بچـه ای كه ديــر

زبان باز كند اين آيه را بنويسد و به او آويـزد.

(مالَكُم لاتَنطقُون اِقْرَا بِاسمِ رَبُکَ الَّذی خَلَقَ خَلَقَ اِلانسان

مِنْ عَلَقٍ اِقْـرَا وَ رَبُّکَ الاَكْرَمُ الّذی عَلَّمَ بالقَلَم عَلّمَ اِلانسانَ

مالَـم يَعْلـم اِلا مَن اَذِنَ لَه الرَّحْمنُ وَ قـالَ صواباً اَنّطَقَکَ الله

الّذی اَنْطَقَ كُلَّ شَیءٍ فَفَهّمْناها سُليْمانَ)

 بسم الله الرحمن الرحیم

هُوَاللَّهُ الَّذِی لَا إِلَهَ إِلَّاهُوَعَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ هُوَالرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ

اوست‏ خدايى كه غير از او معبودى نيست داننده غيب و آشكار است اوست رحمتگر مهربان 

سوره الحشر/ آیه22 

 
شیخ مفید از ابن عمّار و عده‌ای دیگر نقل کرده است که هارون عباسی در یکی از سفرهای حج خود،به مدینه رفت.قبل از این که به شهر برسد،بزرگان و سرشناسان به استقبالش در بیرون شهر رفتند.

پیشاپیش استقبال کنندگان حضرت امام کاظم علیه السلام براستری(چارپایی بارکش و سواری که پدرش الاغ و مادرش اسب است) سوار بود.ربیع (دربان مخصوص خلیفه) به حضرت گفت:این چه مرکبی است که با آن به استقبال امیرالمؤمنین! آمده‌ای؟

اگربا آن دشمنی را تعقیب کنی به او نمی‌رسی و اگر دشمنی تـو را تعقیب کنداز دست او جان سالم بدر نمی‌بری! حضرت فرمود:این مرکب از تکّبـر اسب پایین‌تـر و از زبـونی الاغ برتـر است و خیر در هر چیزی حدّ وسط است.(1) 

هارون  وارد مدینه شد و برای زیارت به حرم رسولخدا صلی الله علیه و آله مشرّف شد،در مقابل قبر مطهر ایستاد و گفت:درود بر تـو ای رسول خدا! درود بر تو ای پسرعموی من! و می‌خواست با این نسبت به خود ببالد(و بر دیگران اظهار برتری کند)که ناگاه امام موسی کاظم علیه السلام جلو رفت و فرمود:درود بر تو ای رسولخدا! درود بر تـو ای پدر! (یعنی:هارون! عوام فریبی مکن،من در این جهت نیز از تو برترم) رنگ از چهره هارون پرید و آثار خشم در چهره‌اش نمودار گشت.(2)

امام باقرعلیه السلام

لا دین لمن دان بطاعة من عصی الله.(3)

آن که به پیروی از معصیت‌کار گرایش پیدا کند،دین ندارد.  

پی‌نوشت‌ها:

1- «خَیرُ الاُمورِ اَوسَطُها»./2- ارشاد مفید،ج2،ص226/ 3-اصول کافی،ج 2،ص 373.

 
جلوه‌های تقوا،ج 3،محمدحسن حائری یزدی

از بارزترین نكات دردناک در زندگانى امام كاظم علیه السلام،زندانى شدن هاى مكرر و طولانى آن حضـرت در عصر هارون الرشید است.

دلت را چند می فروشی؟!