از اینجایی که من هستم تموم ِ شهر معلومه
کنارم خیلیـا هستن...دلم پیش ِ تــو آرومه

به من بدبین نشو هرگز بگو چی بوده تقصیرم؟
به جز آرامش و حسی که از صدات میگیرم

بدبین شدی چـرا؟ باور نمیکنی
تنهایی منو کمتر نمیکنی

طوفان نشو منو یه قاصدک نکن
من عاشق ِ تـوام...یک لحظه شک نکن!

اگه دلتنگ باشی تو...مث ِ بارون شروع میشم
که با هر قطره ى اشکت منم که زیرو رو میشم

همیشه ساده رنجیدی...همیشه سخت بخشیدی
تو رو میبخشم این لحظه...شاید بازم منو دیدی!

در جریان حمله تروریستی یازده سپتامبر علاوه بر نابودی کامل برج‌های دوقلو و میلیاردها دلار خسارت،نزدیک به 3000 نفر نیز جان خود را از دست دادند.این ماجرا تغییری بنیادی در مناسبات غرب و جهان اسلام ایجاد کرد و سرآغاز دخالت نظامی آمریکا و متحدانش در افغانستان و عراق بود.

اجاره‌دار مرکز تجارت جهانی نیویورک از شرکتهای هواپیمایی طلب حدود سه میلیارد دلار خسارت  کرد.این برج‌ها در حمله تروریستی روز ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ نابود شدند.شرکت‌های هواپیمایی به سهل‌انگاری در کنترل مسافران متهم شده‌اند.

  آقا جلال را چند باری کنار دریا دیدم.شلوار کوتاهی پوشیده و جلوی خانه‌اش زیر سایه‌بان نشسته و مشغول مطالعه بود.خدا بیامرزدش! شنیدیم ساواک و سازمان امنیت او را کشتند.این‌جا حسابی شلوغ شد برای تشییع جنازه‌اش.تابوت جلال را هم در همین کارخانه چوب‌بری ساختند.

 مهدی قزلی که پیش از این قلم خود را بارها در سفرنامه‌نویسی آزموده و کتاب‌هایی از او در قالب داستان در دسترس علاقه‌مندان است،در سفر به شهرهایی چون یزد، کرمان،اسالم،جزیره خارگ و زادگاه جلال ـ اورازان ـ با الهام از سبک سفرنامه‌نویسی این نویسنده نامدار دست به تک‌نگاری‌های کوتاه و خواندنی زده است.

 

چشم ها پرسش بی پاسخ حیرانیها
دستها تشنه ی تقسیم فراوانیها
با گل زم سر راه تو آذین بستیم
داغهای دل ما،جای چراغانیها
حالیا دست کریم تو برای دل ما
سرپناهی است در این بی سر و سامانیها
وقت آن شد که به گل حکم شکفتن بدهی
ای سرانگشت تو آغاز گل افشانیها
فصل تقسیم گل و گندم و لبخند رسید
فصل تقسیم غزل ها و غزلخوانیها
سایه ی امن کسای تو مرا بر سر بس
تا پناهم دهد از وحشت عریانیها
چشم تو لایحیه ی روشن آغاز بهار
طرح لبخند تو پایان پریشانیها

آواز عاشقانه ی ما در گلو شکست
حق با سکوت بود،صدا در گلو شکست
دیگر دلم هوای سرودن نمی کند
تنها بهانه ی دل ما در گلو شکست
سربسته ماند بغض گره خورده در دلم
آن گریه های عقده گشا در گلو شکست
ای داد، کس به داغ دل باغ دل نداد
ای وای ، های های عزا در گلو شکست
آن روزهای خوب که دیدیم،خواب بود
خوابم پرید و خاطره ها در گلو شکست
" بادا " مباد گشت و " مبادا " به باد رفت
" آیا " ز یاد رفت و " چرا " در گلو شکست
فرصت گذشت و حرف دلم ناتمام ماند
نفرین و آفرین و دعا در گلو شکست
تا آمدم که با تو خداحافظی کنم
بغضم امان نداد و خدا...در گلو شکست

سراپا اگر زرد پژمــرده ایم
ولی دل به پاییز نسپرده ایم
چو گلدان خالی،لب پنجـره
پر از خاطرات ترک خورده ایم
اگر داغ دل بود،ما دیـده ایم
اگر خون دل بود،ما خورده ایم
اگر دل دلیل است،آورده ایم
اگر داغ شرط است،ما برده ایم
اگر دشنه ی دشمنان،گردنیم !
اگر خنجر دوستان،گرده ایم!
گواهی بخواهید،اینک گواه:
همین زخمهایی که نشمرده ایم!
دلی سربلند و سری سر به زیر
از این دست عمری به سر برده ایم

درد های من
جامه نیستند
تا ز تن درآورم
" چامه و چکامه " نیستند
تا به " رشته ی سخن " در آورم
نعره نیستند
تا ز " نای جان " برآورم
دردهای من نگفتنی
دردهای من نهفتنی است
دردهای من

خارها
خوار نیستند
شاخه های خشک
چوبه های دار نیستند
میوه های کال کرم خورده نیز
روی دوش شاخه بار نیستند
پیش از آنکه برگهای زرد را
زیر پای خویش
سرزنش کنی
خش خشی به گوش می رسد :
برگهای بی گناه
با زبان ساده اعتراف می کنند
خشکی درخت
از کدام ریشه آب می خورد !