در آیه 23 سوره اسرا می‏ خوانیم:

«پروردگار تو مقرر کردکه جز او را مپرستید و به پدر و مادر خوداحسان کنید؛

اگر یکی از آن دو با هم و در کنار تـو به سالخـوردگی رسیدند به آنـها حتـی

اُف مگـو  و به آنان پرخاش مکن و با آنها سخنی شایسته بگوی».

در جلد دو اصول کافی از امام رضا(علیه ‏السلام) نقل شده:

«اگـر لفظـی کوتاه‏تـر و سبک‏تـر از آف وجود داشت،خـداوند آنرا در آیـه ذکـر

میفرمود».در مجمع‏ البیان هم آمده که امام محمدباقرعلیه‏ السلام از پیامبر

اکرم صلی‏ الله علیه و آله و سلم نقل می‏ کند:«از آزار پدر و مادر بپرهیزید،

زیرا بـوی بهشت از هـزار سال فاصله بـوبیده می ‏شود ولی آزار دهنده پدر

و مادر آن را نمی‏ یابد».

من سوگند خورده ام که آستانه ی در بهشت را ببوسم،اکنون چه کنم؟» 

پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: پای مادر و پیشانی پدرت را

ببوس،(یعنی اگر چنینکنی،به آرزوی خود در مورد بوسیدن آستـانه ی در

بهشت می رسی.)

او پرسید: اگر پدر و مادرم مرده باشند،چه کنم؟

پیامبـر(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:قبـر آنها را ببوس.

بندگان خداوند عالم به دنبال اعمالی هستند که به سرعت آنها را به قرب حضرت حق تعالی نزدیک کند،بنابر این و راه‌ها و اعمالی را که سریع‌تر آنها را به خداوند ذوالجلال و الاکرام نزدیک کند جستجو می‌کنند.

جهاد و شهادت فی سبیل‌الله مافوق تمام نیکی‌هاست

در روایات اسلامی در رابطه با موضوع نیکی کردن این طور آمده است:«لِکُلِّ بِرٍّ بِرٍّ» یعنی برای هر نیکی در عالم،نیکی برتری وجود دارد؛جهاد و شهادت فی سبیل‌الله مافوق تمام نیکی‌هاست و آن قدر باب مهمی است که خداوند فرمود:«فَتَحَلّی لِخاصَّةِ أولیائه»به این معنا که خداوند باب شهادت را فقط برای بندگان خاص خودش باز کرده است.

شهادت اوج بندگی انسان است و تمام حضرات معصومین(علیهم السلام) و حتی وجود مقدس صاحب‌الزمان(علیه السلام) به وسیله شهادت به محضر خدا رسیدند؛و زمانی که قسّیسّین حضرت حق،محضر امام زمان (علیه السلام) را درک می‌کنند در رکاب ایشان به شهادت می‌رسند.

كوه خانم،پیرزن مهربانی بود كه همسر و فرزندی نداشت و در خانه ی قدیمی و بزرگش به تنهایی زندگی می كرد.او دو خواهر و چند خواهرزاده داشت كه همه ی آنها به او خاله شكوه می گفتند و گاهی به او سرمی زدند و حالش را می پرسیدند.

شكوه خانم در حیاط بزرگ خانه اش یک حوض با كاشیهای آبی رنگ و یک باغچه با درختان و گلهای زیبا و رنگارنگ داشت.روزها  یا به باغچه اش رسیدگی می كرد و یا كنار حوض می نشست و چرخش ماهیهای كوچولوی قرمز را در میان آبهای زلال نگاه می كرد و از دیدن آن همه زیبایی لذت می برد.

حضرت امام موسی كاظم علیه السلام فرمودند:

هرکس میانه ‏روى کند و قناعت ورزد،نعمت بر او زیاد شود و

هر که بى‏ جا مصرف نماید و زیاده روى کند،روزیش کم شود.

تحف‏ العقول،ص 403

«اللَّهُ یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ،یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ»

یا الله و یا رحمان و یا رحیـم،ای کسی که گـردش دلها و

افکار بدست توست،قلب من را بر دین خود ثابت قدم بدار.

* اعتبار مردم در دنیا به مال آن هاست و در آخرت به اعمال آنها.

 

* فروتنی در آن است که با مردم چنان کنی که دوست داری با تو چنان باشند.

* نارضایتی پدر و مادر،کم توانی را به دنبال دارد و آدمی را به ذلت می کشاند.

 

* مسخره کردن تفریح آدم های بی خرد و کار جاهلان است.

* اگر همه مردم مسیری را انتخاب کنند و در آن گام نهند،من به راه کسی که

   تنها خدا را خالصانه می پرستد خواهم رفت.

 

عقوق والدین به این است که فرزند،حرمت آنها را رعایت نکند و بی ادبی نماید و آنها را به سبب گرفتاری یا رفتاری برنجاند و آزار و اذیت کند و در چیزهایی که عقلاً و شرعاً مانعی ندارد از آنها نافرمانی نماید و این عقوق گناه کبیره است و دلیل بر حرمت آن کتاب و سنت و اجماع خاصه و عامه است.

عقوق" از ماده‌ی عقق (عقّ) و به معنی نافرمانی و سرکشی از پدر و مادر و بریدن از ایشان می‌باشد.[1]

عقوق شامل همه‌ی خویشاوندان نیز می‌شود و اختصاص به پدر و مادر ندارد.عاق والدین در مورد فرزندی است که پدر و مادر هر دو از او ناراضی بوده و او را نفرین کرده باشند.[2]