ای سرور عابدان عالم،امشب که شب رحلت توست،به درگاهت میآیم تا بر جوانی ام دعا کنی، تا در لطافت و غلظت و رقت و نورانیت تو شناور شوم و ذوب شوم در زلال نگاهت.

♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦

ای امام سجده کننده بر تربت کربلا،عروجت بر جاده های گل آذین بسته آسمان و رها شدنت از بی مهری های اهل زمین بر قلب های ما تسلیت باد.

♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦

امروز روز پر کشیدنِ مردی است که در سالیان دراز،غم عظیم عاشورا را لابه لای بغض های مناجات،به آسمان هدیه کرده است.

♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦

صحیفه سبز تو،نجوای انوار تابناکی است که تا بی نهایت،شربت آرام بخش روح عطشناک آدمی است .دعاهایت را در این فصل سرد،بدرقه جوانی ام کن.

♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦

امشب اشک های داغ ِ روی گونه هایم،درکنار تپش های ملتهب قلبم،نظاره گر پر کشیدن سجده دارترین عنصر هستی است.ای امام زمزمه های عاشقانه شب، سفرت پرباران!

♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦

ای امام عابدان شب زنده دار،غم فراق علقمه و عاشورا،چگونه بر پیکر تب دارت نهیب میزد،آن زمان که در ابتدای اسارتت،زخم های گلگون قدم هایت را به شمارش نشستی؟

♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦

در کوچه پس کوچه های جوانی ام،نجوای دعای توست که می جوشد و میل رویش را در تمام وجودم ایجاد می کند.برای سبز شدن و جوانه زدن،لابه لای صحیفه ات آشیانه می کنم.

♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦

شهادت بزرگ مرد مناجات،سید سجده کننده آل طه،امام عابدان و عارفان،بر همه جوانان جوینده راه سبز وصال تسلیت باد!

♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦

تسلیت باد سالروز شهادت امامِ لحظه های مناجات سبز صحیفه عشق و عرفان!

♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦

غم فراق امام کاروان اسرای کربلا،نگین آرامش قلب اهل حرم، بر همگان به ویژه جوانان دلداده کوی دوست تسلیت باد!

♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦

در سوگ زین العابدین زهرا نشسته، تیر غم از داغش بر این دلها نشسته

♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦

خدایا من در کلبه فقیرانه خود چیزی را دارم که تو در عرش کبریایی خود نداری

من چون تویی را دارم ولی چون خودی را نداری. امام سجـاد(ع)

♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦

عاشوراى حسینى،کتاب سرخى بود که «تفسیر ناب» آن از زبان امام سجاد تراوید

♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦

امام سجاد(ع)،پاسدار «وحى نبوى» و «خط علوى» و «شورحسینى» بود

♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦

در برابر خدا،«سجاد» بود،هرگز در برابر ظالمان،سر تسلیم فرود نیاورد و چهره بر درگاه ارباب قدرت نسود

♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦

کبوتر مجروح و پر وبال شکسته عدالت با پماد عرفان زین العابدین(ع)در شفا خانه دعاهایش التیام یافت

♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦

امام سجّاد علیه السّلام چنین اظهار داشت:اى عمو! رعایت تقواى الهى كن و از خدا بترس و در آنچه حقّ تو نیست ادعّا نكن،من تو را موعظه مى كنم كه مبادا در ردیف بى خردان باشى.

روزی مردى به حضور امام سجاد (كه سلام خدا بر او باد) آمده و از امام چندتا سوال كرد و از آن حضرت پاسخ سوالهایش را گرفت.

وقتی مرد جوابش را گرفت،از پیش امام مرخص شد،ولی چند قدمی بیش نرفته بود كه دوباره نزد امام بازگشت و سوال دیگرى را مطرح نمود،و گویا تصمیم داشت همچنان به سوالات خود ادامه دهد.

امام سجاد(علیه السلام) براى آنكه به او بفهماند،دانستن براى عمل كردن است،نه انباشتن، رو به او كرد و فرمود:در كتاب مقدس "انجیل" نوشته شده است:مادام كه به آنچه میدانید،عمل نكرده‌اید،از آنچه نمى توانیدنپرسید[و به دنبال افزایش علم خود نباشید]،زیرا اگر به اندوخته‌هاى علمی،عمل نگردد،حاصلی جز كفر و ناسپاسی برای صاحبش نداشته و موجب دورى او،از خداوند میگردد.

از من بگوى عالم تفسیر گوى را / گر در عمل نكوشى، نادان مفسرى

علم،آدمیت است و جوانمردى و شرف/ ور نه ددى بـه صورت انسان مصورى

بار درخت علم نباشد بجز عمل / با علم اگر عمل نكنى،شاخِ بى‌برى

متن روایت:

علی بن إبراهیم،عن أبیه،عن القاسم بن محمد،عن المنقری،عن علی بن هاشم بن البرید،عن أبیه قال:جاء رجل إلى علی بن الحسین علیه السلام فسأله عن مسائل فأجاب ثم عاد لیسأل عن مثلها فقال علی بن الحسین علیه السلام:مكتوب فی الإنجیل لا تطلبوا علم مالا تعلمون ولما تعملوا بما علمتم،فإن العلم إذا لم یعمل به لم یزدد صاحبه إلا كفرا ولم یزدد من الله إلا بعدا.

كافی - شیخ كلینی - ج 1 - ص 44 - 45

چهل داستان و چهل حدیث از امام زین العابدین علیه السلام، عبدالله صالحی

شهادت حق الیقین است

متخصصان دانشگاه گرانادا

در یک مطالعه جدید ادعا کرده اند که افزایش

اضطراب پس از دروغ گفتن باعث افزایش دمای

نوک بینی می شود.

هنگامی که حضرت ابوالفضل(ع) لب آب رسید و مشک را پر کرد،به یاد لب‌هاى تشنه امامش یا شاید به یاد فریادهاى العطش کودکان افتاد و دلش نیامد که آب را بنوشد.
 
شاید به همین دلیل باشد که آب از روی حضرت عباس(ع) شرم دارد و ملتمسانه بر گرد قبرش می‌چرخد،در کتاب «کرامات الصالحین» صفحه 286 حکایتی نقل شده است که گویای این مطلب است:

وقتی آب حرم حضرت عباس(ع) را احاطه می‌کند
 
آیت‌الله حاج سید عباس کاشانی حائری در ماه ربیع‌الاول 1407 قمری،برای گروهی از فضلای حوزه‏ علمیه قم، این‌گونه نقل کرده‏اند:
 
روزی در بیت آیت‌الله العظمی سید محسن حکیم(از مراجع تقلید در نجف اشرف)بودم،که کلیدار آستان قدس حضرت ابوالفضل(ع) تلفن کرد و گفت: سرداب مقدس حضرت ابوالفضل(ع) را آب گرفته است و بیم آن می‏رود که ویران شود و به حرم مطهر و گنبد و مناره‏ها نیز آسیب کلی وارد شود، بنابراین شما کاری کنید و نسبت به تعمیر آن سرداب مطهر اقدام کنید.
 
آیت‌الله حکیم گفت:من جمعه به آنجا خواهم آمد و هر آنچه در توان دارم،انجام خواهم داد.آن‌گاه گروهی از علمای نجف از جمله اینجانب،همراه ایشان به کربلا و به حرم مطهر حضرت ابوالفضل العباس(ع) رفتیم.
 
آن مرجع بزرگ برای بازدید به طرف سرداب مقدس رفتند و ما نیز به دنبال ایشان بودیم، اما آیت‌‌الله حکیم همین که چند پله پایین رفتند، نشستند و با صدای بسیار بلندی که تا آن روز ندیده بودم،شروع به گریه کردند،همه‏ ما شگفت‌زده و هراسان شدیم که چه شده است؟ من گردن کشیدم و در سرداب نگاه کردم،دیدم شگفتا، منظره عجیبی است که مرا هم گریان ساخت.
 
منظره این بود که دیدم قبر شریف حضرت ابوالفضل(ع) در میان آب، مثل جایی که از هر سو به وسیله‏ دیوار بتونی بسیار محکم حفاظت شود،در وسط آب قرار دارد.اما آب آن را نمی‏ گیرد! درست همانند قبر سالارش،حضرت امام حسین(ع) که متوکل بر آن آب بست،اما آب به سوی قبر پیش روی نکرد و آنجا را «حائر حسینی» نامیدند.

فارس

امــروز کسی از من پرسید چنـد سال داری

گفتم روزهای تکراری زندگیم را که خط بزنم

کودکی چند ساله ام !!!!

شمارش معکوس برای پايان دنيا (فوق العاده)

 

محققان اقدام به ساخت یک خانه در حومه شهری در آمریکا کرده اند که انرژی مصرفی خود را برای تمام تجهیزات خانه تولید می کند و قرار است مصرف انرژی صفر داشته باشد.