یزید را میمونی بود که آن را ابوقیس نامیده بود.

این میمون را همیشه در کنارخود می گذاشت و از زیادی کاسه شراب خود را به او می نوشانید

و می گفت این میمون یکی از پیـر مردان بنی اسرائیل است که در اثـر گناه مسخ شده است.

این میمون را بـر گــردن خـرِ مـاده ای که جهت مسـابقـه ی اسب دوانی تـربیت شده بـود سـوار

میکرد و همراه اسب ها به اسب دوانی و مسابقه می فرستاد.

یک روز این میمون در مسابقه پیش افتـاد،یـزید شاد شد و شعری در تشویق آن حیــوان سـرود

شگفت آورتر آن که وقتی تین میمون مُـرد جناب پادشاه اموی سخت افسـرده شد و دستور داد

مردار میمون را کفن و دفن کنند و مردم شام برایش عزاداری نمایند.

احقاق الحق،ج10،ص490،عیون اخبارالرضا علیه السّلام،ج2،ص26

«این موضوع اشـاره ای است به مشـایی کـه همیشه همـراه

  احمدی نـژادست،اما نمیدانم این برای چی تربیت شده است»