دردسرهای هنری مولیسون در16سالگی و با آغاز اولین حملات

صرع در او آغاز شد.این حملات مرتباً تشدید شدند تا اینکه در27

سالگی او هفتـه‌ای11بار دچـار تشنج میشد و داروها دیگـر قادر

به کنتـرل وضعیت او نبودند.

دکتر اسکاویل که بابررسی تشنـج‌های مولیسون به این نتیجـه

رسیده بـود که اختـلالی الکتـریکی در بخشی از مغــز او باعـث

ظهـورآنــها می شود،راه حل جراحی را پیشنهاد کرد.

او در ایـن جــراحـی با اینکـه تا حــدودی عملکـــرد هیپـوکامپ را

می‌شناخت،آنراهمراه بخشهایـی ازلوب تمپورال مولیسون برداشت.

پس از این جـراحی مشکل تشنـج مولیسون بـرای همیشه حل

شد؛ امـا مشکل تازه‌ای به وجود آمد.

او دیگرنمی توانست چیزی رابه خاطربسپارد.مولیسون خاطـرات

پیش از27سالگی را به خاطرداشت و میتـوانست زمان کوتاهی،

حـدود 30 ثانیـه اطلاعات تازه را به خاطـر بسپارد؛اما مرکـز تبدیل

حافظه کوتاه‌مدت به بلندمدت خود را از دست داده بود.او تا پایان

عمر فکر می‌کرد 27 ساله است.