امام صادق علیه السلام بـا بعضى از اصحاب براى تسلیت به خانـه یکى
از خویشاونـدان می رفتند،دربین راه بنـد کفش امام صادق علیه السلام
پاره شد،به طورى که کفش به پـا بند نمى شد.امام کفش را به دست گرفتند و پاى
برهنه به راه افتادند.
ابن ابى یعفور که از بزرگان صحابه آن حضرت بود فـوراً کفش خویش را ازپـا درآورد،بند
کفش را باز و دست خـود را دراز کرد به طرف امام تا آن بند رابدهد به امام که امام با
کفش بروند و خودش با پاى برهنه راه را طى کند.
امام با حالت خشمنـاک،روى خویش را از عبداللّه بـرگردانـدنـد و به هیـچ وجه حاضـر
نشدند آن را بپذیرند و فرمودند:
اگر یک سختى بـراى کسى پیش آیـد،خـود آن شخص از همه به تحمل آن سختى
اولى است.معنانداردکه حادثه اى براى یک نفر پیش بیایدودیگرى متحمل رنج بشود.
:: بازدید از این مطلب : 740
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
