هر بار که آشـتی میکند مـا را به کشتی خـود می برد و لبخنـدش زندگی را معنا

می بخشد.کودکان جسـم کـوچکـی دارند ولـی دل هایشان خیلـی بـزرگ است.

مثل بزرگترها نیستند،انگار گـذشت سالـها مـا را بی گذشت می کند،بی رحمی

را فـرا می گیریم و خـطاهای دیگـران،هـر چند کـوچک باشد تا مدتـها بـر ذهنـمان

می ماند و در پس شکست هایمان همیشه انتقـام نهفته است تـا آسوده شویم.

کاش بدانیم:

فقط یک بار شانس زیستن داریم.

پس عشـق را همـراه همیشگی زندگیمان کنیـم تا دیـــر نشده است.