نمی دانـم چـرا مـا انسانها

عادت داریم آبی وسیع آسمان را رها كنیم

و جذب آبـی كوچک چشمانـی شویـم

كه عمقی نـدارد و می دانیم روزی بسته خواهد شد

بخشندگی را از گل بیـاموز،زیـرا حتی ته كفشی كه لگدمالش میكند را هم خوش بـو میكند.

به همه لبخند بــزن ولی با یک نفر بخند،همه رو دوست داشته باش

امّا به یه نفرعشق بورز،تـو قلب همه باش امّا قلبت مال یه نفر باشه

در زنـدگی افـرادی هستند که مثل قطار شهربازی می مونن.

از بـودن با اونا لذت میبری ولی باهاشون به جایی نمیرسی.