ناگهان عطـر تـو  پیچیـد در آغـوش اتاقم

با سرانگشت نسیم آمده بودی به سراغم

زیر و رو کرد مرا دست نسیمی که خبر داشت

من خاموش سراپا همه خاکستر داغم

بین آغـوش تــو بگـذار بسوزم به جهنم

که به آتش بکشد باغ مرا چشم و چراغم

بیت در بیت بیـــا پیــرهنم باش از آن پس

آشنا می شود آغوش تو با سبک و سیاقم

حـرف چشمان تـو مانند غــزل های ملمع *

واژه در واژه کشیده است از ایـران به عراقم

سیدحمیدرضا برقعی 

*شعری که در آن یک مصرع عربی و یک مصرع فارسی و یا یک بیت عربی و یک بیت فارسی باشد.

(فرهنگ فارسی معین).